Personeel Kodak/Polychrome staakt

De 200 personeelsleden van Kodak/Polychrome in Soestduinen zijn vanmorgen in staking gegaan om een sociaal plan af te dwingen. Kodak wil de productie naar andere fabrieken overhevelen en het bedrijf in Soestduinen dit jaar sluiten.

SOESTDUINEN, 1 SEPT. Voor kantinemedewerkster R. van Keken is Kodak/Polychrome in Soestduinen een familiebedrijf. “Als je niet lekker was, ging je toch naar je werk, want je deed het voor de andere mensen.” Voor het eerst in haar 33 jaar dienstverband voert ze nu actie. Met zo'n 200 collega's is ze vanmorgen voor twee dagen in staking gegaan om een sociaal plan af te dwingen, omdat het bedrijf gesloten wordt. “Dit sloopt je, hoor. Het is net een soort sterfgeval.”

Op 10 augustus kondigde de directie van Kodak/Polychrome de sluiting aan. De productie van films, fotopapier en chemicaliën voor de grafische industrie wordt overgeheveld naar de eigen fabrieken van Kodak. Voor zo'n 25 mensen zou nog werk overblijven in een distributiecentrum voor fotomaterialen. Daarmee dreigt een eind te komen aan tachtig jaar fotografische industrie in Soestduinen. De geschiedenis is af te lezen uit het personeelsbestand: het gemiddelde dienstverband is zeventien jaar.

De besprekingen over een sociaal plan strandden op de weigering van de concern-top in de Verenigde Staten. “Tijdens het derde gesprek zat de directie alleen maar terug te onderhandelen”, zegt A. Haubrich, bestuurder van FNV-Bondgenoten.Voor een 55-jarige met 40 dienstjaren is een financiële vergoeding ter hoogte van acht maanden salaris beloofd. Haubrich wijst erop dat in zo'n geval een vergoeding van vijftig maanden gebruikelijk is.

Kodak Polychrome Graphics Manufacturing (216 werknemers) is een joint-venture van Eastman Kodak en het chemiebedrijf Sun Chemical Cooperation, die elk vijftig procent van de aandelen bezitten. Kodak, het grootste fotografieconcern ter wereld, is al geruime tijd bezig met wereldwijde reorganisaties.

Vóór de vakantie waren er in het bedrijf al geruchten dat er iets zou gebeuren, zegt H. Hoefman, eindcontroleur en 30 jaar in dienst. “We dachten dat wij het papier zouden gaan doen en dat de foto's naar Kodak zouden gaan. We kregen een brief van de directie dat er iets zou gaan veranderen en ons werd een prettige vakantie gewenst. Op mijn vakantie-adres las ik in de krant dat het bedrijf gesloten zou worden; ik was helemaal lam geslagen. Een collega las het in het vliegtuig; hij heeft helemaal niet meer gemerkt dat het vliegtuig opsteeg.”

Kodak heeft vorig jaar de joint-venture met Sun Chemical gevormd. Dankzij die combinatie kregen de Amerikanen het procédé in handen voor een masterprint met polyester drukplaten, dat bij Polychrome was ontwikkeld. “Nu ze dat procédé hebben, sluiten ze de tent”, stelt Haubrich. Verzelfstandiging is voor de directie niet aan de orde. “Ze willen niet dat er een concurrent bij komt. Dat geeft al aan dat de fabriek rendabel is, want anders kun je geen concurrent zijn.”

“We dachten dat het een goede zaak was om deel te zijn van een grote firma”, zegt een medewerker van de technische dienst. “Nu realiseren we ons dat het een manier was om een grote concurrent op te ruimen. Het is voor Kodak logisch dat ze het doen, maar dat ze ons dan op zo'n hondse manier afschepen...”

Een half jaar geleden was het werk niet aan te slepen, zegt J. Vlaanderen, emulsiemaker en 18 jaar in dienst. “Er werd ook op de zaterdag en de zondag gewerkt. Er was werk zat. Of dat toen gebeurde om een leuke voorraad op te bouwen, weet ik niet.”

Met zijn leeftijd (59) maakt Vlaanderen een goede kans op een VUT-regeling.“Voor mij komt het minder hard aan, want ik zit aan de goede kant van de streep. Maar ik weet nog niet of het officieel is en ik was er liever op een normale manier uitgegaan, want je raakt toch vergroeid met het bedrijf.”