Lowlands: donkere wolken boven Dronten

Concert: Festival A Camping Flight to Lowlands Paradise. Gehoord: 28/8, Dronten.

“Het wordt gezellig druk bij de Beastie Boys”, merkte iemand droog op die zag hoe een groot deel van de 45.000 bezoekers van Lowlands gisteravond in de richting van de grote Alpha-tent liep, waar de Beastie Boys even later zouden optreden. Een kleine volksverhuizing binnen het stadje dat drie dagen per jaar bestaat, als het popfestival Lowlands er plaats vindt.

De Beastie Boys waren de hoofdact op de eerste avond die een breed publiek trokken: van feestvierende festivalgangers tot serieuze muziekliefhebbers, van tieners tot dertigers, van hiphoppers tot punkers, bijna iedereen vindt ze leuk.En toen ze gisteren in hun strakke pakken op het podium verschenen, was al weer snel duidelijk waarom: de Beastie Boys zijn gewoon onwaarschijnlijk leuk. De drie rappers uit New York begonnen sterk met een aantal stevige hiphopnummers, en toonden zich van een sympathieke kant toen ze middenin een nummer de muziek stopzetten en vroegen of iedereen wat minder hard wilde duwen, omdat mensen vooraan in de verdrukking kwamen, en of iedereen die iemand zag vallen hem of haar even overeind wilde helpen. Veel bands letten er niet op, maar bij zo'n drukte kunnen er nare dingen gebeuren.

De opwindende muziek van de Beasties zette de tent op zijn kop, waardoor al na een paar nummers veel mensen buiten de veiligheid opzochten. Het trio zelf pakte zijn instrumenten op en ging een ontspannener funky instrumentaal nummer spelen. Daarna sloeg de vlam weer in de pan met een paar wilde punknummers. Tot meters buiten de tent probeerden mensen nog een glimp van de groep op te vangen; op de kabels die de tent vasthielden waren jongens geklommen die mee zaten te swingen.

De eerste avond van Lowlands was een geslaagde combinatie van publieksfavorieten en minder bekende bands, zoals de formule van het festival vanaf het begin is geweest. Zo deed de nog onbekende Amerikaanse zanger Elliott Smith een indrukwekkend optreden in een klein tentje, en puilde de grote tent uit waar het populaire Amerikaanse punkpoptrio Green Day speelde. Green Day vermaakte het publiek met stukjes “heavy fuckin' metal”, korte fragmenten van bekende nummers van Black Sabbath, Metallica en Survivor, liet de mensen blaffen en schreeuwen en zette daarop weer één van zijn eigen opgewekte punkliedjes in.

Het contrast was groot met de Engelse zangeres PJ Harvey, die op heel eigen wijze de blues zong. Ze bracht met haar band intense nummers waarin het ging over religie, seks en eenzaamheid; soms ingehouden en spannend, soms ruig en zinderend, met fraai in elkaar vervlechtende partijen van de drie elektrische gitaren. PJ Harvey's krachtige stem kwam mooi samen met de dreigende cadans van de gitaar en het sombere orgel in de afsluiter To Bring You My Love: muziek die paste bij de donkere wolken boven Dronten.