Duik in vuilnis lucratiever dan ooit

Misschien heeft u dat ook weleens. Even kleeft uw blik aan een stapel afgedankte spullen op het trottoir. Goh, die zachtgele stoeltjes passen precies op het nieuw betegelde terras. En... zou dat mini-oventje het nog doen?

Herkent u uzelf? U verkeert in goed gezelschap. U behoort tot de groeiende schare der dumpster divers. Een dumpster diver - letterlijk vuilnisduiker - is iemand die allerlei spullen gratis bemachtigt uit de afvalbergen die bedrijven en gezinnen veroorzaken. Het fenomeen op zich is niet nieuw. Zo lang de mensheid bestaat, snuffelen soortgenoten immers in elkaars achtergelaten resten.

Nooit echter was een duik in andermans vuilnis lucratiever dan nu. Dagelijks ontdoen we ons niet slechts van bruikbare meubels, maar ook van prima merkkleding, opslagtanks, papier, timmerhout, gereedschappen, keyboards, kunstwerken, monitors, speelgoed, printers, laptops, motor- en computeronderdelen, CD's, verse voedingsmiddelen, verpakkingsmaterialen, emmers, cassettebandjes, boeken, tijdschriften, sieraden, schaakborden, fietsen, en nog veel meer. Allemaal nog goed, en allemaal gratis.

Het 'redden' van die goederen is goed voor ons milieu. Maar dumpster diving biedt ook financieel perspectief. Gratis vondsten leiden immers tot huishoudelijke besparingen, en iemand die zijn schatten verkoopt, incasseert de opbrengst zelfs belastingvrij.

Geen wonder dat dumpster diving mondiaal aanslaat. De Amerikaan John Hoffman schreef er de bestseller The art and Science of Dumpster Diving over. Voor tips en wetenswaardigheden zijn vuilnisduikers echter ook welkom op gastvrije Internetsites als Stephen's Dumpster, Dumpster Diving Page, Dumpster Time, Garbage Picker's Page of Marduk's Guide to Garbage Digging. Geïnteresseerden kunnen voor twintig dollar eventueel een 22 minuten durende 'how to'-video bestellen met dumpster-goeroe John Hoffman in de hoofdrol.

Maar er is ook een cassette met gezellige dumpster-muziek. En voor een complete dumpster-outfit kun je terecht bij de Canadese 'Loyal Order of Dumpster Divers'. Kortom: het dumpsterisme vertoont tekenen van een brede mondiale trend die een groeiende groep aanhangers kent. Voortrekker John Hoffman betitelt dumpsterisme zelfs als een alternatieve economische visie. Het uitgangspunt ervan is dat er genoeg goede spullen zijn voor iedereen.

Vrijwel elke hedendaagse morgenster blijkt geïnteresseerd in kantoorafval. In de containers van kennisverwerkende organisaties schijnen zich nogal wat werkende computers, printers, videobanden, modems, kabels, telefoons, batterijen en televisies te bevinden, vooral vlak voor of vlak na een bedrijfsverhuizing. Ook is het commercieel afval van producerende en verkopende bedrijven populair. Containers achter woninginrichtingszaken, tapijthallen, winkels voor kantoorbenodigdheden en autodealers kunnen waardevolle meubels, verlichting, stukken vloerbedekking of onderdelen bevatten. De Australische vuilnisduiker Steve Fleischmann maant op zijn Internetsite tot terughoudendheid met afval van: ziekenhuizen, (micro)biologische en pathologische laboratoria, tandartsen, chemische industrieën en glasblazers. Dat soort stortplaatsen bevatten vaak ziektekiemen, chemische stoffen en scherpe voorwerpen.

Qua scoringskansen prijken ook afvalbakken op bouw- en renovatieplaatsen hoog op het verlanglijstje van afvalspeurders. Marduk, van de Guide to Garbage Digging, vond er timmerhout, bakstenen en tegels, kabels, stopcontacten, tapijt, linoleum, halfvolle bussen verf en beits.

Het is een kwestie van smaak, maar veel vuilnisduikers geven ook hoog op van door restaurants, (super)markten en bakkerijen afgedankte voedingsmiddelen. Het zou gaan om onbedorven maar gebutste blikjes, plakkerige potten jam, rijp fruit en enkele uren oud brood. Vermijdt wel vlees, eieren en zuivelproducten, waarschuwt vuilnisduiker Sheldon Miller op het Internet. Zodra die van koeling zijn verstoken, bederven ze snel en worden uiterst ongezond en onaangenaam.

Ook grofvuil van gezinshuishoudingen kan interessant zijn. Vullisdetectives ontdekken er ongeschonden meubels, lampen, kleding, kleurentelevisies en videorecorders. Weinig populair zijn de gewone wekelijkse huisvuilzakken of -containers. Ten eerste riskeer je onprettige confrontaties met eigenaren ('Zeg, wat doet u daar in mijn vuilnisbak?'). Daarnaast is de viezigheidsfactor groot. Voor je het weet grijp je in een salmonellakip of -ei, een restje bedorven salade of een overvolle babyluier.

Veel dumpster divers op Internet verstrekken adviezen over geschikte werkkleding. De bij vuilnisduiken te dragen outfit omvat, afhankelijk van tijdstip, voorkeuren en weersomstandigheden: zware leren handschoenen, een wollen muts, een stevig (leger)jack, dito jeans en schoenen of laarzen met dikke zolen ter bescherming tegen scherpe voorwerpen.

Handige hulpmiddelen blijken een auto of fiets (om de gevonden spullen te vervoeren), een schijnwerper (op je helm of tussen je tanden), een rugzakje, een mes om plastic zakken open te snijden of een lange stok met een scherp eind om van een afstand in zakken en donkere hoeken te porren. Tenslotte kan een telefoonboek of gouden gids goed uitkomen, meldt Bob the Earthling van zijn Not-Half-Bad Dumpster Diving Page. 'Bedenk je onderweg een interessant duikbedrijf, dan kun je meteen opzoeken waar het zit.'

Enige technische en commerciële kennis kan de verkoop van gevonden spullen lucratief doen uitpakken. Vooral elektronische en computerknowhow kom van pas, blijkt uit een reportage die het Amerikaanse computerblad Wired vorig najaar wijdde aan de nachtelijke escapades van een Canadese dumpster diver, genaamd Darren.

Uit zelf gevonden elektronica bouwde deze slimme techneut reeds een eigen opnamestudio met voor een kwart miljoen dollar aan elektronische apparatuur. De overige opgeduikelde technische 'stuff' zoals lege laserprinter-cartridges, 386-computers, beeldschermen, kabels en modems gaan naar zijn afnemersnetwerkje. Hij belevert bijvoorbeeld een amateur-computerbouwer. Van elke twee monitors die deze hobbyist uit afval fabriceert, krijgt Darren er eentje, die hij uiteraard weer tweedehands afzet.

Een half nachtje speuren levert vuilnisduiker Darren naar eigen zeggen honderden tot soms duizenden dollars op. Die inkomsten zijn ook in ons land volkomen legaal. Een woordvoerster van de Amsterdamse dienst Reiniging verzekert desgevraagd dat je 'alle afgedankte spullen die op de openbare weg staan gewoon mag meenemen.'

    • Erica Verdegaal