Recept 3001: Mozza-potje

Wel eens een pauwentongetje gegeten? Of een gevulde slaapmuis?

Waarschijnlijk niet, maar als je heel veel vroeger was geboren en toevallig ook in het oude Rome, was daar kans op geweest. Niet elke dag natuurlijk en alleen maar als je moeder een dikke huishoudportemonnee had.

Want de gewone Romeinen aten heel gewoon. Elke dag kaas na en iets met ei voor. Gaat gauw vervelen zou je zeggen. Maar daar hadden ze een speciaal boek voor, een eierboek. Met wel 3000 verschillende eierrecepten. Kon je elke dag je ei een beetje anders eten en dat zo'n tien jaar lang. Ik weet niet of het mozza-potje er ook in voorkwam. Dat is wel met ei, maar ook met kaas.

Voor en na tegelijk dus.

Je koopt één mozzarella-kaas en je haalt het schilachtige deel eraf en maakt hem met een vork fijn, in een kom of zo. Zijn jullie met zijn vieren thuis? Komt goed uit. Heb je vier eieren nodig. Je doet ze zo, rauw uit de schaal, bij de mozzarella. Wat zout erop en ook peper en met een vork meng je alles goed door elkaar.

Dan pak je vier vuurvaste kleine potjes. In elk potje giet je éénvierde deel van het ei/mozzarella-mengsel. De vier potjes zet je op hun beurt weer in een vuurvaste schaal. Water in de schaal gieten, tot iets meer dan de halve hoogte van de potjes.

Schaal in de oven en op stand zes zetten. Ongeveer 25 minuten erin laten staan.

Nu heb je een zeer groot mens nodig om die potjes zonder dat er vingers in de fik vliegen, uit de oven en elk op een afzonderlijk bordje te krijgen.

Maar tegen de tijd dat jullie drie keer per week mozza-potje eten draait dat grote mens ook daar zijn hand niet meer voor om.