C. Flapuit (BNA)

De Bond van Nederlandse Architecten (BNA) heeft een nieuwe, ingrijpende gedragsregel aan haar leden opgelegd. Van nu af aan is het verboden dat architecten (BNA) zich negatief uitlaten over collega's of hun werk, zonder de betrokkene hierover van tevoren op de hoogte te stellen. Kortom, een roddelverbod en een rem in deze beroepsgroep op de kritische meningsuiting. Voorzitter van de BNA is Carel Weeber, een charmante flapuit met twinkelende oogopslag en ontwerper van onder andere het hoogst onaangename woongebouw Peperklip in Rotterdam en de mensonterende Zwarte Madonna in Den Haag. Maar ook, eerlijk is eerlijk, van het uit de trein naar Rotterdam oogstrelende gevangeniscomplex De Schie.

Nog niet zo lang geleden kwam Weeber uit een enquête onder driehonderd collega's als de slechtste architect van Nederland tevoorschijn. Gevraagd naar een reactie liet hij weten dat het hem niet veel kon schelen. Wel zei hij verbaasd te zijn dat zoveel collega's bereid waren om sans gêne over andere collega's te oordelen. Dit gebeurde anoniem en zat Weeber dwars. Niet ten onrechte.

Uit dezelfde enquête kwam Aldo van Eyck als beste architect van Nederland naar voren. Van Eyck is een van de meest gehaaide polemisten in het land van de architectuur. In zijn guerrilla duidt hij de collega's die hij wil bestrijden consequent als verdachten aan, dat wil zeggen: voornaam voluit en achternaam met initiaal. In het tijdschrift voor 'architectuur/stad/ beeldcultuur' Archis (2, 1998) schreef Van Eyck: “....Maar ook van binnenuit is de uitholling al lang gaande, zo is Carel W. al een kwart eeuw bezig de poten onder zijn eigen stoel - en al doende van het door hem gekozen vakgebied - te zagen. Ook dát lijkt mij alleen maar pathologisch verklaarbaar. Met ieder door hem gelanceerd voorstel in Delft, de BNA of waar hij ook maar opduikt en met ieder nieuwe mallotige uitspraak wil hij de positie van de architect ondergraven en holt hij de studie in Delft, waar hij gewoon niet weg te slaan is, uit.”

Het initialengebruik van Van Eyck leek nogal kinderachtig. Maar in het licht van de nieuwe gedragsregel van de BNA, die natuurlijk nog veel kinderachtiger is, blijkt de tachtigjarige oude vos zijn tijd slim vooruit te zijn. En dan te bedenken dat het verbod op negatieve uitlatingen over collega's alleen voor Van Eyck bestemd lijkt te zijn. De o zo brave architectuurpers kent uitsluitend strijkages. Maar gelukkig hoeft Van Eyck zich niets van de mallotige breidel aan te trekken, hij is geen gewoon lid van de BNA, maar erelid.