VIRGINIA RODRIGUES

Virginia Rodriguez: Sol Negro (Hannibal 1425). Distr. Munich.

Sommige stemmen zijn zo specifiek dat ze nooit geïmiteerd zullen worden. Neem de Braziliaanse zangeres Virginia Rodrigues op haar debuut-cd Sol Negro. Haar volle contra-alt is in technisch opzicht lang niet volmaakt, maar toch raak je er gaandeweg door aangedaan. Is het het onopgesmukte dat je over de streep trekt of is het de religieuze ondertoon van sommige stukken? Het a capella gezongen 'Verônica' lijkt zó uit de kerk te komen en dat geldt ook voor 'Israfel' waarop Rodrigues alleen door een harp begeleid wordt.

Ook in de stukken met een meer werelds karakter, zoals het percussieve 'Negrume da Noite' en het jazzy 'Querubim' wordt op een weldadige manier afstand genomen van de waan van de dag.

Een deel van het succes van deze cd is zonder twijfel te danken aan de muzikale leiding van haar befaamde collega Caetano Veloso, die ondanks gastbijdragen van Milton Nascimento, Gilberto Gil en Djavan naar de grootst mogelijke eenvoud bleef streven.

Het door een fraai geplukte contrabas ingeleide en een strijkersgroepje ondersteunde 'Nobreza' is pure poëzie. Wie na een uitgelaten carnavalsfeest de kater te lijf wil gaan rust bij Virginia Rodrigues tegen een veilige boezem.