Drugstore-zangeres Monteiro speelt net zo makkelijk samba als rock & roll; 'Het hart blijft een groot mysterie'

De Braziliaans/Engelse popgroep Drugstore speelt vrijdag op het Lowlands-festival in de Flevopolder. Volgens de oorspronkelijk Braziliaanse zangeres Isabel Monteiro hoeft extreme armoede geluk niet in de weg te staan. En: “Muziek maak je met je maag.”

Drugstore: White Magic For Lovers (Roadrunner 8711-2). Concert 28/8 Lowlands, Biddinghuizen (uitverkocht).

AMSTERDAM, 26 AUG. Sommige popgroepen worden opgericht, andere worden simpelweg geboren. Drugstore behoort tot de laatste categorie. De Braziliaanse zangeres Isabel Moreiro en de Amerikaanse drummer Mike Chylinski troffen elkaar als huisgenoten in een Londense flat en probeerden zes jaar geleden eens wat muziek te maken. Van het een kwam het ander. Monteiro leerde er basgitaar bij spelen, gitarist Daron Robinson completeerde de triobezetting en voor ze het wisten waren ze een bijzondere popgroep. Zo overtuigd was Drugstore van de overlevingskracht van hun muziek, dat ze hun eerste zelfgemaakte nummers zonder inmenging van een platenmaatschappij op single uitbrachten. Een cult-hit met de toepasselijke titel Alive was het gevolg en met een titelloos debuutalbum werden ze een vreemde, eigenzinnige eenling in het Britpop-tijdperk.

Hoe veelzijdig Drugstore te werk gaat, mag blijken uit de recente tweede cd White Magic For Lovers, waarop Beatles-achtige popmelodieën hand in hand gaat met zwoele mariachi-trompetten en waarop Monteiro zich met een aan de getergde blanke soul van Janis Joplin grenzende intensiteit richt tot 'all the drunkards, the prostitutes and freaks'. Op het podium rockt Drugstore als een driekoppig monster, dat zich soms laat temmen door de als gast aan de bezetting toegevoegde cellist Ian Burdge die kleur en diepte geeft aan de melancholiekere momenten. Op de single El President doet Burdge zelfs een heel kamerorkest na, terwijl Monteiro in duet met Radiohead-zanger Thom Yorke de sterren van een denkbeeldige Zuid-Amerikaanse hemel zingt.

Het muzikantenbestaan tussen de twee Drugstore-cd's ging niet over rozen, vertelt Monteiro laconiek. “Op een gegeven moment moesten we zelfs onze gitaren verkopen om de huur te kunnen betalen. Onze platenmaatschappij ging op in een groter concern en opeens bleek er geen animo meer te zijn om onze cd's in behoorlijke hoeveelheden naar de winkels te verschepen. Hoewel White Magic For Lovers al een jaar geleden helemaal af was, hebben we eerst een platenlabel gezocht dat wél genoeg enthousiasme kon opbrengen om geld en mankracht voor ons vrij te maken. Door een grappige speling van het lot zitten we nu op hetzelfde label als Soulfly, de groep van mijn landgenoot Max Cavalera. Ik durf niet te beweren dat we de voorbode zijn van een Braziliaanse wave in de popmuziek, maar ondanks al mijn Britse en Amerikaanse rockinvloeden zit de bossanova mij in het bloed. Dat komt niet naar buiten in typisch Zuid-Amerikaanse muziek, maar wel in het onderliggende gevoel. Wij zijn ritmischer dan de gemiddelde Britse popgroep en ik ben niet bang om op het podium met mijn kont te zwaaien.”

Hoewel ze haar geboorteland vele jaren geleden achter zich liet, draagt Isabel Monteiro haar Braziliaanse temperament nog altijd met zich mee. “In Brazilië leer je dat zelfs extreme armoede het geluk niet in de weg hoeft te staan. Er zijn veel mensen die onder het bestaansminimum leven, maar altijd hebben ze de muziek om hun armoedige omstandigheden te vergeten of te ontvluchten. Kinderen hebben geen duur speelgoed nodig, zo lang ze een leeg colablikje kunnen vinden om mee te voetballen. Geef een Braziliaan een koffiekopje en voor je het weet slaat hij een ritmisch patroon. Ik ben opgegroeid met rock & roll, maar als het moet speel ik net zo makkelijk samba of andere carnavalsmuziek.”

Haar achtergrond komt nergens zo sterk tot uiting als in het nummer El President, geënt op Monteiro's stellige overtuiging dat de Chileense president Salvador Allende in 1973 door een CIA-complot ten val werd gebracht. “Allende was een zeldzame verschijning in Zuid-Amerika omdat hij een democratisch gekozen, integere president was. De gangbare praktijk is dat het hele continent wordt geregeerd door corruptie en andere mafiapraktijken. Allende onttrok zich daaraan en daarom werd hij het slachtoffer van een bloedige militaire coup. Ik voel me doorgaans niet geroepen om mijn politieke denkbeelden in songteksten tot uiting te laten komen, maar het beeld van kleine groene mannetjes die uit helikopters neerdalen kreeg ik niet uit mijn hoofd. Bovendien kreeg het nummer een extra dramatische lading toen we Thom Yorke konden overhalen om eraan mee te doen.”

Op licht samenzweerderige toon vertelt Monteiro dat de Radiohead-zanger helemaal niet de onaantastbare rockheld is die het artistieke en commerciële succes van de cd OK Computer van hem gemaakt heben. “Hij durft zich als zanger heel kwetsbaar op te stellen. Toen zijn zangpartij na een paar keer proberen almaar niet lukte, moesten we hem vragen of hij later nog eens terug wilde komen om het nog eens over te doen. We hadden een paar keer opgetreden in het voorprogramma van Radiohead en het was uit wederzijdse bewondering dat we een duet wilden opnemen. Van sterallures had hij geen enkele last. Met zijn hoge, heldere stem verbeeldt hij het goede in de mens; precies wat we nodig hadden voor een song over het contrast tussen goed en kwaad.”

Haar songs gaan over het irrationele gedrag dat mensen vertonen, verklaart Monteiro de cd-titel White Magic For Lovers. “Er bestaat nog geen microchip waarmee we onze emoties kunnen bedwingen. Hoe goed je alle rationele zaken ook op een rijtje hebt, het hart blijft een groot mysterie. In zekere zin is het een bijzonder romantisch album. Niet omdat er liefdesliedjes op staan, maar omdat ik er met veel passie aan gewerkt heb. Een cd als deze is als een lappendeken, die is samengesteld uit kleine stukjes. Pas wanneer je het geheel beschouwt, heb je het overzicht om te zien dat er een samenbindende factor is die zorgt dat al die kleine stukjes bij elkaar horen. Eigenlijk heb je als muzikant bedroevend weinig invloed op het eindresultaat. Muziek maak je niet met je hoofd. Muziek maak je met je maag.”