In de duinpan

Echt leuk vind ik het nog niet. Had me er wel enorm op verheugd. Over TV schrijven. Je gaat toch anders voor de TV zitten. Zakken chips, cola-light of toastjes met paté komen er helemaal niet aan te pas.

Ik had me voorgenomen te schrijven over Inge Diepman en dat rare programma van d'r, maar ja, dan leest ze het en dan zie ik haar dinsdag op de VARA winterpresentatie en dan praat ze niet met me of juist wel of krijg ik priemende blikken van eindredacteuren of redactieleden: “Ze is zo aardig.” En zo erg vind ik het programma nu ook weer niet.

Ik moest ook helemaal niet zo hard lachen om Twee voor Twaalf. Ik krijg altijd een beetje de slappe lach als het team het uiteindelijke woord moet vinden. Dan gaan ze vragen om letters van goede antwoorden. Maar soms is het antwoord niet goed.

“De M van Multatuli op 6”, zegt zij. Er verschijnt een vraagteken.

Astrid: “Multatuli was niet goed, helaas. Wel opschieten hoor!”

Het team kijkt een beetje norsig en lichtelijk verbaasd naar de monitor. “Was Multatuli niet goed?”, denkt hij. “Heeft die lul het weer niet goed opgezocht!”, denkt zij. “Kaartlezen kan hij ook al niet.”

Atletiek op Nederland 2: Ze lopen allemaal met 'SPAR' T-Shirtjes. Dan wordt zo'n Europees kampioenschap zo truttig. Brons op de 110 meter horden is onze winst. Drie dagen atletiek gezien en maar één médaille. De Gay Games hadden minder zendtijd, maar veel meer medailles.

Na de Gay Games zijn homo's niet meer hetzelfde. Ze hebben iets teveel zelfvertrouwen gekregen: zelfs Hans van der Togt draait stoerder aan het Rad van Fortuin, ook al was het een herhaling.

En dan zondagavond: Buurvrouw (Hanneke Groenteman, red.) heeft zondagavonddienst. Het is alsof je elke week op bezoek gaat bij twee mensen. Het is een afspraak. Je kijkt met ze mee naar tv. Gast Alex van Warmerdam. We zien eerst een stukje democratie door de jaren heen (politici die zich niet aan regels houden.) “Kameraad, ga even opzij, ik ga water gooien.” Alex: “Ik heb Jeltsin cadeau gekregen van de redactie.”

Daarna Hitchcock. Janet Leigh speelde in Psycho de vrouw die zichzelf terugvond in het doucheputje. Alsof de tijd stil heeft gestaan: Face-liftje of drie, spontaan zittend op de bank onder het mom: Niemand ziet dat ik 73 ben, onthult ze dat je bij Hitchcock inspraak had. Janet, dat willen we, geloof ik, helemaal niet weten.

Of het meisje met blote tiet die aan Alfred moet vertellen hoe het met haar moeder gaat. Ze ligt, wachtend op een take van Frenzy en dan zegt Alfred: “Doe de groeten aan je moeder...”

Alex van Warmerdam vertelt uit zijn leven. Liep gearmd met een strenge leraar op het schoolplein. Een tweelingbroer werd onaangekondigd geboren. Moeder zei nog: “Dokter, ik wil niet vervelend doen, maar..............”

Twijfel bij Zomergast of hij het volgende verhaal wel kan vertellen: De betrokkenen leven nog, kennissen van zijn ouders. Zijn ouders zullen vanavond wel aan de telefoon hangen. Een vrouw ligt naakt in een duinpan en vraagt: “Maak mij een kind.”

Alex had het wel geweten. Helaas werd daar niet verder op ingegaan. Het is nogal wat. Is het naastenliefde of kan hij geen weerstand bieden aan naakte vrouwen in duinpannen? We zullen het nooit weten.

De presentatrice adviseert hem een geheim nummer te nemen.

Wij verklaren daarna allemaal de liefde aan de EO-poolbeer.

De redactie heeft Alex nog een mooie scène gegeven van de regisseur Buñuel en Toon Hermans werd door Alex vader 'een vuile etter' genoemd (maar wel onweerstaanbaar).

Over de avond kunnen we kort zijn: Presentatrice, ook wel 'vakvrouw met werk' genoemd, en Zomergast hebben ruim 4 uur lang hun afspraak nagekomen. TV maken. Zonder chips, cola light of toastjes paté. Wel met dank aan de redactie.

Ik hing aan hun lippen en hij zal waarschijnlijk nu nog met zijn ouders aan de telefoon hangen.