Cellist Pieter Wispelwey: hartstocht in Beethoven

Concert: Beethoven Vierdaagse. Concert door Pieter Wispelwey (cello), Rachel Podger (viool), Paolo Giacometti (fortepiano). Gehoord: 20/8 Concertgebouw Amsterdam. Overige Beethoven-concerten: 21, 22 & 24/8 (nog beperkt kaarten verkrijgbaar).

Het getuigde van enige moed om de Beethoven Vierdaagse - vier kamermuziekconcerten in de Kleine Zaal van het Concertgebouw met uitsluitend werk van Beethoven - te beginnen met die gestileerde aarzeling, met die verstilde pathetiek van Beethovens Sonate op.5, nr.2. Maar cellist Pieter Wispelwey ging er voor, begeleid door Paolo Giacometti op de fortepiano. Voor tweehonderd procent.

Zo lijkt Wispelwey trouwens altijd te musiceren. Voor tweehonderd procent geconcentreerd, in zijn spel geen moment van het scherp van de snede wijkend. Zelfs binnen een sonatedeel lijkt Wispelwey als een polstokhoogspringer de lat steeds hoger te leggen, om passages steeds nóg weer mooier, nóg weer perfecter te spelen. Diezelfde filosofie ligt ongetwijfeld ten grondslag aan het feit dat hij nu reeds voor de tweede maal de Bach-suites heeft opgenomen, een dubbel-cd die 13 september eveneens in de Kleine Zaal het Concertgebouw wordt gepresenteerd.

Paolo Giacometti, ook zo sprankelend muzikaal, kon in de cellosonate echter niet altijd het juiste antwoord vinden op het soms vehemente spel van Wispelwey, die zijn lage snaren het meer dan eens liet uitschreeuwen. De haast hoofse fortepiano van Giacometti (een door Paul Mc Nulty gebouwde kopie van een Walter uit 1795) bleef daarvoor in het lage register wat te braaf bassen. Hoe statisch blijkt dan opeens weer de piano te zijn in vergelijking tot de schier eindeloze expressiemogelijkheden die een cellist als Wispelwey tot zijn beschikking heeft. Maar de toon van deze Beethoven Vierdaagse was met deze opening op schitterende wijze gezet.

De vertolking door violiste Rachel Podger van de Sonate op.30 nr.3 bleef achter bij de cellosonate van Wispelwey. In vergelijking met Wispelwey mist Podger scherpte, haar toon is kleiner, minder kneedbaar. Ook de intussen stevig opgelopen temperatuur werkte niet bevorderlijk op haar spel. Podgers ensemblekwaliteiten mogen hoger aangeslagen worden dan haar solistische kwaliteiten, zo bleek in een boeiende vertolking van het Eerste pianotrio.

Met Giacometti als intermediair die Beethovens soms radicale wendingen steeds opnieuw in een consistent en logisch perspectief weet te plaatsen, vormen Wispelwey en Podger een evenwichtig duo waarin ruimte is voor de individuele inbreng.

De Beethoven Vierdaagse wordt vanavond vervolgd met een recital van Stanley Hoogland, die op fortepiano sonates uit verschillende stijlperioden van Beethoven zal spelen. Zaterdag treedt Archibudelli op, bestaande uit violiste Vera Beths, altviolist Jürgen Kussmaul en cellist Anner Bijlsma. Maandag ten slotte zal een ad-hoc-gezelschap rondom hoboïst Bart Schneemann Beethovens kwintet voor piano en blazers uitvoeren.