Kwaliteit zeer wisselend, geen groot bewaarjaar; Voorzichtig met wijn uit 1997

Hoewel de meeste wijn van het oogstjaar 1997 in de Bordeaux nog in de vaten ligt te rijpen, zijn er al pakken papier geschreven over hun kwaliteit en hun prijs. De relatie tussen beide loopt nogal uiteen en dat brengt de pennen in beweging - zonder de kassa tot zwijgen te brengen overigens.

Wijnexperts zijn het er over eens dat 1997 in de Bordelais - waaronder de Médoc, Haut-Médoc, St. Emilion en Pomerol - een moeilijk jaar was. Une année jalouse heet dat in Frankrijk. Dat betekent dat gemeente X door grillige weersomstandigheden een prima oogst kan hebben, terwijl de wijn in de vlakbij gelegen gemeente Y van een matige kwaliteit is. Een warm, vroeg voorjaar dat koud en nat eindigde, resulteerde in een onregelmatige vruchtzetting, waardoor de druiven op verschillende momenten rijp werden. Een warme augustus deed de hoop op een kleine, maar goede oogst stijgen, maar door hevige regenval eind augustus werden de bijna rijpe druiven aangetast door grijze rot. Een later rijpende druif als de cabernet-sauvignon profiteerde van het zich herstellende weer in september en kon tot oktober blijven hangen, maar de druiven bleven wisselend van kwaliteit.

Het is een jaar waarin de kwaliteiten van de wijnmaker doorslaggevend zijn: zijn kennis van zaken bij de vinificatie, de percentages van merlot en cabernet-sauvignon in de assemblage, zijn bereidheid tot selectie van het druivengoed en zijn financiële veerkracht om überhaupt te kunnen selecteren, bepalen de kwaliteit van zijn wijn. Dit alles zou moeten resulteren in wijnen met een wisselende kwaliteit, afhankelijk van de gemeente en de inzet van de producent, met een aanzienlijk lagere prijs dan die in 1996. Het eerste is een feit, het tweede absoluut niet. De vraag naar wijnen uit de Bordelais is wereldwijd zo enorm, dat de prijzen blijven stijgen ondanks een kwaliteit die voorzichtigheid bij aankoop gebiedt. Samenvattend: 1997 is geen groot bewaarjaar, maar wie proeft en selectief koopt, kan er best plezier van hebben.

Wat in Bordeaux gebeurt, is vaak maatgevend voor de rest van Frankrijk, met name voor de Bourgogne. De prijzen op de veiling van het Hospices de Beaune stegen in november 1997 met maar liefst 40 procent, terwijl ook hier geen topoogst werd binnengehaald. De prijsstijging in de Bourgogne is gemiddeld op 20 procent uitgekomen - niet alleen voor de topdomeinen, maar ook voor de gemeentewijnen.

Is er ergens nog een echt goed jaar gescoord? Zeker: in de Loire (met name Saumur, Côteaux du Layon en Savennières), in de Elzas, in de noordelijke Rhône, in de Champagne, in Sauternes/Barsac en in de Beaujolais was de oogst klein, maar de kwaliteit prima dankzij gunstige weersomstandigheden tijdens de rijping en de oogst.

Langs de Loire, waar zowel zoet als droog wit alsook rood wordt geproduceerd, kan men uit 1997 veel moois vinden voor alleszins redelijke prijzen. Voor fervente aanhangers van cabernet-sauvignon bieden de wat minder bekende appellations van de rechteroever van de Gironde (Côtes de Bourg, Côtes de Castillon en Côtes de Blaye), evenals Fronsac (langs de monding van de Dordogne) soelaas. Daar is de wijn nog betaalbaar en van redelijke tot goede kwaliteit. Natuurlijk bieden ook de Médoc en de Graves (grofweg de gebieden ten noordwesten en ten zuiden van Bordeaux) veel moois, maar men moet in de buidel tasten. Doordat ze door de onevenwichtige groei niet al te veel tannine hebben, kunnen de wijnen eerder gedronken worden dan de mooie 1996'ers, waardoor zij nuttig zijn voor mensen met een wijnkelder.

Liefhebbers van Rhônewijnen, met name van de syrah-druif, hebben het dit jaar financieel ook moeilijk. Syrah-wijnen zijn 'in', maar de herkomstgebieden produceren er geen druif meer om. Ook hier is het gevolg een prijsstijging, die echter wel hand in hand gaat met een heel mooi jaar. Een alternatief bieden de Villages-wijnen: Côtes du Rhônewijnen van zestien gemeentes in de zuidelijke Rhône. Ze zijn niet zo complex als Hermitage, Côte Rôtie of Cornas, maar bieden voor hun geld een goed glas, waarin meestal ook syrah is verwerkt.

Beaujolaiswijnen zijn momenteel niet trendy: ze hebben erg te lijden gehad onder het uitgeholde imago van de Beaujolais Primeur. De tien crus uit deze streek hebben door het fraaie weer van augustus tot oktober echter een bijzonder mooi jaar achter de rug (zelfs de Primeur was lekker) en als er ooit een moment was om de kennismaking met Moulin à Vent, Fleurie of Côtes de Brouilly te hernieuwen, dan is het met de oogst van 1997.