Pro of contra?

Omstreeks half vijf zondagmiddag had op het strand te Wijk aan Zee een gesprek plaats tussen een zakenman en een journalist. Het ging over de affaire van de tweeling Frank en Ronald de Boer, die met alle geweld en met onmiddellijke ingang wensen te worden ontslagen van hun contractuele verplichtingen tegenover Ajax, de club bij wie zij tot de zomer van 2004 onder contract staan.

Zojuist had de club van de in staking gegane spelers de strijd om de Johan Cruijff Schaal met 0-2 verloren van PSV en Ajax had een bedenkelijke vorm laten zien. Samengevat kwam het gesprek tussen beide heren op het volgende neer:

Journalist: “Wat vind jij nou van die zaak-De Boer?”

Zakenman: “Voor mij is het duidelijk. Ajax moet hen zo gauw en zo duur mogelijk verkopen.”

Journalist: “En dat contract dan? Is dat geen stuiver waard?”

Zakenman: “In theorie wel, maar in de praktijk niet. Want wat moet je met spelers die met alle geweld weg willen?”

Journalist: “Die hou je aan hun contract. Dat hebben ze destijds uit vrije wil ondertekend. Het bood beide partijen zekerheid voor een bepaalde, vastgelegde periode en als je zo niet met elkaar kunt omgaan wordt de voetballerij helemaal een jungle.”

Zakenman: “Ik snap jou niet. Als ik in mijn bedrijf iemand heb die het bij ons totaal niet meer ziet zitten en ik kan dat niet veranderen, dan valt mij maar één ding te doen: lozen.”

Journalist: “Maar in topvoetbal behoort te gelden dat je elkaars contractuele verplichtingen respecteert. Anders wordt het een bende.”

Zakenman: “Ik dacht dat het dat al was: een bende.”

Journalist: “Inderdaad. En het wordt de hoogste tijd dat daar iets tegen wordt gedaan. Daarom hoop ik dat Ajax z'n poot stijf houdt en Frank en Ronald weer aan het voetballen krijgt.”

Zakenman: “Dat heeft toch geen zin meer. Ze willen naar Spanje en dan kun je hen beter laten gaan en van de miljoenenopbrengst andere spelers aantrekken.”

Journalist: “En contracten laten verschrompelen tot stukjes scheurpapier? Je kunt toch niet eeuwig blijven toegeven aan de grillen van die spelers? Ze worden dik betaald en moeten zich gedragen naar de rechten en plichten die hun contracten voorschrijven. Als ze dat niet hadden gewild, hadden ze nooit moeten tekenen. Wist je trouwens dat er vorig jaar een extra clausule aan die overeenkomsten is toegevoegd, waardoor zij het recht hebben vanaf de zomer van 2001 over ontbinding van hun contract te mogen gaan praten met Ajax? Ben je niet met mij eens dat dat heel coulant was van de club?”

Zakenman: “Dat weet ik niet. Het enige dat ik weet is dat een speler die met de pest in het lijf speelt nooit in topvorm kan komen. En dan kan het zo zijn dat er een levensgroot contract voorschrijft dat hij moet doorgaan tot in de volgende eeuw, maar dan zeg ik dat het geen zin heeft.”

Journalist: “Je gaat er vermoedelijk ook vanuit dat die jongens opzettelijke doelkansen gaan missen of in eigen doel schieten, maar zo zal het niet werken. Eenmaal tot rede gekomen, zullen de De Boertjes heus wel beseffen dat de uitspraak van de arbitragecommissie niet blijvend naast zich neer kan worden gelegd en dat zij ook hun medespelers niet voor joker kunnen zetten. Trouwens: hun belang kan het nooit zijn op de reservebank terecht te komen.”

Zakenman: “Dat gebeurt helemaal niet. Ajax gaat door de knieën.”

Journalist: “Alsjeblieft niet!”