Junkietown

“Wij chinezen, de Chinezen kesen.” Hier begint junkietown: twee tafeltjes met shooters en rillers en een keiharde MTV. En deze tekst is nog maar het begin. Hier leeft een ander volk, de melaatsen van de Inkom, broodmager, grillig en betrouwbaar voor zolang de voorraad strekt. Met een eigen taal en cultuur die hun isolement nog groter maken.

“Wel eens zo'n spike gebruikt? Nou, weet je, eigenlijk maar één keer, toen we wat zaten te basen met een paar hookers uit West. Maar ja, die zaten echt als waanzinnigen te spacen, die waren echt helemaal out. Wat wil je ook? Eerst een paar turbo's, daarna wat speedballen, smack, horse, wit, van alles door elkaar en dan ook nog gaan zitten te basen. Dat kan toch niet. Dan moet je wel gaan freaken. Dat is toch onderhand hetzelfde als een o.d. Laat mij maar rustig wat chinezen. Strak zat.”

“Einde recreatie”, brult een blauwe. Ik ben weer terug in Nederland.

“Weet je... strak... dan blowen we daar toch nog wat... niks geen cold turkey... het is wel geen flash, maar toch... en desnoods nemen we nog een klutser... See you.”

Langzaam gammelen ze naar hun cellen. Ze zijn het laagste van het laagste, gehaat en veracht alom. “Fucking leipo's, wierdo's, aidskikkers.”

Vertaling:

“Wij roken heroïne, de Chinezen neuken er op los.” Hier begint de verslaafdenhoek: twee tafeltjes met spuiters en bevers en een keiharde tv. En deze tekst is nog maar het begin. Hier leeft een ander volk, de melaatsen van de Inkom, broodmager, grillig en betrouwbaar voor zolang de voorraad strekt. Met een eigen taal en cultuur die hun isolement nog groter maken.

“Wel eens zo'n naald gebruikt? Nou ja, weet je, eigenlijk maar één keer, toen we wat coke uit een glazen pijp zaten te roken met een paar verslaafde junks uit West. Maar ja, die waren echt zwaar onder de invloed, die waren echt helemaal van de kaart. Wat wil je ook? Eerst een paar grote pijpen cocaïne, daarna een injectie van cocaïne en heroïne door elkaar en dan nog een pijp cocaïne er overheen. Dat kan toch niet. Dan moet je wel heel ver weg zijn. Dat is toch onderhand hetzelfde als een overdosis. Laat mij maar rustig wat heroïne roken. Dat is meer dan genoeg.”

“Einde recreatie”, brult een bewaker. Ik ben weer terug in Nederland.

“Weet je... te gek.... dan roken we daar toch nog wat wiet... niks geen afkicken... het is wel geen dreun als na een injectie, maar toch... en desnoods nemen we nog een speedpilletje... Tot straks...”

Stoned lopen ze naar hun cellen. Ze zijn het laagste van het laagste, gehaat en veracht alom. “Gekken, dwazen, aidskikkers.”