Spervuur van beats en decibels

Voor de tweede keer is zaterdag in Rotterdam de Dance Parade Fast Forward gehouden. De 200.000 toeschouwers raakten traag in de ban van techno, jungle, rook, zweet en confetti.

ROTTERDAM, 17 AUG. Reusachtige sneeuwvlokken dwarrelen uit de bewolkte hemel. Achter het schuimkanon dansen twee jongens met duikbrilletjes en strakke leren vestjes. Terwijl het kunstsneeuwschuim zich tot kniehoogte opstapelt, rolt een vloedgolf aan beats langzaam over het Eendrachtsplein. Aanvankelijk reageert het publiek lauw op het voorbijtrekkende spektakel. Pas na veelvuldige oproepen om de armen in de lucht te steken, geeft een groepje in trainingspak gehulde fans aarzelend gehoor aan het bevel 'dance until you drop'.

De Rotterdamse Dance Parade Fast Forward, afgelopen zaterdag voor de tweede keer gehouden, is een hedonistisch feest van superlatieven. Dertig vrachtwagens met dj's, dansers en tonnen geluidsapparatuur rijden tussen 1 en 6 uur 's middags stapvoets langs 200.000 toeschouwers door de Rotterdamse binnenstad. Elke deelnemende wagen probeert zijn voorganger de loef af te steken met nog meer dansers, nog meer bloot en, vooral, met een spervuur aan beats en een tegen de pijngrens opbeukende hoeveelheid decibels.

Pas als de stoet de Coolsingel opdraait raakt het publiek in de ban van de opzwepende garage, techno, jungle en big beat. De rijkelijk uitgedeelde fluitjes snerpen door de zware bassen van menig soundsystem heen. Vooral de wagens van muziekzender TMF, nachtclub Chemistry en platenzaak Mid-town worden gevolgd door een enthousiaste menigte meedansers. Een man met 'Rotterdam hep 't' getatoeëerd op zijn kale hoofd neemt zijn vriendin op de schouders en mengt zich in de cocktail van rook, zweet en confetti.

“Fast Forward is een afspiegeling van wat zich afspeelt in en rondom de danscultuur”, zegt mede-organisator Bert Dijkstra. “De deelnemende wagens zijn van disco's, clubs, bladen, party-organisers en er is zelfs een wagen van een fabrikant van smart-drugs. Deze optocht is niet geïnspireerd door de Love parade in Berlijn zoals velen denken. Wij hebben geen thema of ideaal, we willen gewoon een te gek feest dat de hele stad op z'n kop zet.”

Volgens Smehin uit Roermond is Fast Forward beter dan zijn Berlijnse evenbeeld. “In Berlijn zijn er meer mensen, maar Rotterdam is mellower. Je ziet lekker veel extreme mensen op straat. Ik hou wel van rare mensen.” Smehin slaat nog een blikje mineraalwater achterover en dan verdwijnt zijn roze haardos weer in de dansende massa.

De Dance Parade is volgens organisatoren en deelnemers voornamelijk een evenement waarin 'iedereen kan doen wat hij of zij wil'. Piercings, uitzinnige kapsels, wilde make-up, gewaagde stoeipakjes, strakke t-shirts en plateau-schoenen waar de bandleden van Kiss jaloers op zouden zijn, bepalen het straatbeeld. Een passant in drie-delig pak valt pas echt op tussen de uitgedoste dansers, die in hun overdadige onderscheidingsdrang een homogene massa vormen.

Een enkele buurtbewoner vraagt zich hoofdschuddend af wie de duizenden rondgestrooide flyers gaat opruimen. Hij wordt al snel overstemd door de gabberversie van 'We gaan nog niet naar huis'. Als op het balkon van een bejaardenhuis een oma in bloemetjesjurk een paar voorzichtige danspasjes waagt is luidkeels applaus en gejuich haar deel. Aangemoedigd door een paar honderd housers gaan haar armen omhoog om op de maat van stampende speed nog een nummertje weg te geven.

Na vijf uur rondrijden eindigt de parade op de Müllerpier, die ook het startpunt van de optocht was. De geparkeerde vrachtwagens vormen hier een arena rond vier podia, waar alle hoofdstromen van de hedendaagse dansmuziek vertegenwoordigd zijn. Na elf uur kunnen de feestgangers tot laat in de ochtend terecht op één van de vele afterparties. Jeroen uit Koog aan de Zaan denkt wel tot vijf uur aanwezig te zijn, maar 'dat ligt eraan of de batterij zolang meewil'.