Een oppas voor het huis, de hond en de kat

Kasper en Mariken gaan binnenkort op vakantie naar Zuid-Frankrijk. Kaspers moeder zou tijdens hun afwezigheid in Utrecht voor de post, de plantjes en de poezen zorgen. Helaas moest zij op het allerlaatste moment afzeggen. Vervanging zoeken valt niet mee. Wie wil er elke dag de poezen eten geven? Of vragen ze toch die vage kennis om in hun huis te komen logeren?

Mandy Savage uit Amsterdam had jarenlang hetzelfde probleem. Haar twee Siamese katten - aanhankelijke dieren - liet ze liever niet te lang alleen. Daarnaast vond ze het niet prettig haar huis onbewoond achter te laten. Met een dikke stapel post op de deurmat en het antwoordapparaat aan, is voor inbrekers de kust al gauw veilig. Tot Savage zes jaar geleden in zee ging met de Landelijke Oppas Centrale (LOC). “Ik regelde voorheen vaak dat kennissen, vrienden, collega's of zelfs vrienden van collega's in mijn huis logeerden. Maar dat beviel niet altijd goed”, vertelt Savage. “Na een vakantie ontdekte ik dat een collega van mijn zuster, die op mijn huis had gepast, een aantal dingen beschadigd had. Dat is vervelend. Maar het is heel moeilijk om daar mee aan te komen.” De oppassers die sinds 1991 via de LOC in haar huis wonen zijn via het garantiefonds van de organisatie verzekerd voor dit soort ongelukjes.

Maar dat is niet het enige voordeel van de bemiddeling, meent Savage. “De oppassers ontvangen in principe geen vergoeding voor hun diensten, zij betalen zelfs voor hun lidmaatschap. Zij vinden het leuk om op te passen en zien het als een soort vakantie. Ik ben dus nog nooit in de steek gelaten door hen.” De LOC is een onderdeel van het Groningse Holiday Link. Oorspronkelijk bemiddelde het bedrijf twintig jaar geleden vooral in vakantie-woningruil. Al gauw bleek dat er veel mensen wel graag iemand in hun eigen huis wilden, maar dan terwijl zij zelf op vakantie gingen. Holiday Link sprong er op in en was een van de eerste bedrijven die voor huisoppas zorgen. Inmiddels laten duizenden mensen via het bedrijf jaarlijks hun huis, in binnen- en buitenland, bewoond achter tijdens afwezigheid.

“We zien nog steeds een toenemende groei in de oppasaanvragen”, zegt Inga de Ruiter van de LOC. “Zeker dit jaar met de slechte zomer. Blijkbaar gaan veel mensen op het allerlaatste moment nog naar de zon. De vraag is zo groot, dat het moeilijk wordt iedereen te voorzien.”

Het contact tussen oppasvragers en -aanbieders, liefst echtparen van boven de vijftig, ontstaat overigens buiten het bemiddelingsbureau om. “Wij geven elke week lijsten uit met daarop gegevens: één lijst van mensen die hun huis bewoond willen hebben en één lijst van mensen die een woning willen beheren. Zo kan iedereen de meest geschikte personen uitzoeken. En die link maken ze zelf. We geven wel tips, bijvoorbeeld dat het handig is voortijdig een kennismaking te regelen. Maar uiteindelijk is iedereen vrij eigen afspraken te maken.”

Om een jaar lang te kunnen adverteren op de weeklijsten betalen zowel vragers als aanbieders een bedrag van honderdvijftien gulden. Het oppassen zelf gebeurt 'met gesloten beurs'. Buiten de lidmaatschapskosten hoeft er nergens afgerekend te worden, oppassers worden niet betaald voor hun aanwezigheid. De Ruiter geeft toe dat mensen zich soms afvragen of het wel vertrouwd is om zomaar vreemde mensen in huis te laten. “Ze vinden het spannend en dat is logisch”, zegt De Ruiter. “Maar doordat mensen zich moeten inschrijven en er na iedere oppasperiode een wederzijdse evaluatie plaatsvindt, gebeuren er nauwelijks vreemde dingen. Uit de praktijk is gebleken dat als mensen slechte bedoelingen hebben, ze zich niet bij ons melden. Ik denk dat ze dan eerder een advertentie in de krant zetten.”

Volgens Savage is het belangrijk om bij het zoeken van een oppas het eigen gevoel een rol te laten spelen. “Als ik mensen nog niet ken, organiseer ik altijd eerst een kennismakingsgesprek. Je moet het gevoel hebben dat je de mensen in je huis wilt hebben, ze slapen tenslotte wel in jouw bed. Anders kun je het beter niet doen.” Dat geldt overigens ook voor de oppassers.

Het echtpaar Leicht uit Drachten past al vijftien jaar op andermans woning. Toch passen ze niet zomaar overal op. “De mensen moeten je liggen. Natuurlijk moeten ze mij vertrouwen, maar ik wil hen ook kunnen vertrouwen. Als ik dat gevoel niet heb, zie ik er toch liever van af.” Het oppassen bevalt de familie prima. “Je moet er wel van houden. Onze kinderen noemen ons wel eens 'moderne zigeuners', zo zou ik het niet willen zeggen. Maar we vinden het leuk om door het land te zwerven. Wij kiezen meestal voor bungalows op mooie locaties. We kunnen dan in de omgeving heerlijk fietsen terwijl we in het huis van alle gemakken zijn voorzien.”

Wie het zoeken van een geschikte oppas liever uit handen wil geven, kan terecht bij Home Care. Uit het bestand aan seniorenechtparen zoekt dit bedrijf in Rosmalen geschikte kandidaten. Het bedrijf, dat ruim veertien jaar bestaat, richt zich vooral op beter gesitueerden en is ook tijdens de oppasperiode bereikbaar in geval van problemen of nood.

Aan die service hangt wel een prijskaartje. Er hoeft bij Home Care geen lidmaatschap te worden betaald. Per oppasperiode wordt er afgerekend met Home Care en de oppassers. Twee weken oppas op huis en -dieren kost ruim driehonderdvijftig gulden. Wanneer er ook voor kinderen moet worden gezorgd, komt dat op zeshonderd gulden. Daarnaast moet nog geld worden uitgetrokken om de vergoeding voor de 'homesitters' te betalen, die varieert tussen de twintig en zestig gulden per dag.

De familie Swaane, die vier keer via Home Care een oppas in huis nam, noemt de prijs 'pittig en niet goedkoop'. “Maar ja, als je vier dieren in de kennel onderbrengt - ik bracht ze vaak naar Martin Gaus - dan ben je dat bedrag ook kwijt”, aldus Swaane. “Bovendien zijn onze spullen, mocht er toch ingebroken worden, verzekerd en is alles tijdens onze afwezigheid goed geregeld. Voor de zorg die er in gestoken wordt is de prijs toch redelijk.”

Hoewel duizenden mensen jaarlijks gebruik maken van, of actief zijn voor oppasbemiddelingsbureaus, is het nog steeds een ondoorzichtige markt. Een branchevereniging bestaat niet en de Consumentenbond, Vereniging Eigen Huis noch het Nationaal Centrum voor Preventie waagt zich aan een oordeel over prijs- en kwaliteitsverhouding en betrouwbaarheid van de verschillende aanbieders. Vooralsnog blijft het regelen van een huisoppas 'een kwestie van gevoel'.

Informatie: Landelijke Oppascentrale, tel.: 050 313 3535. Internet: www.holidaylink.com. Home Care, 073 521 43 62.