Acrobatiek in vuilverbrandingsoven

De Karavaan. Dubbelprogramma door Provisional Danza en Acrobat. Gezien: 13/8, Huisvuilcentrale, Alkmaar (Boekelermeer). Nog te zien: 15/8. Inl. (023) 531 91 39.

Genieten van een zonsondergang, in glas weerspiegeld en daarna onpasselijk worden van de geur van rottend afval? Het kan deze zomer in één moeite door dankzij het rondreizende festival De Karavaan. Dat brengt in de Alkmaarse Huisvuilcentrale een 'double bill' met de Spaanse dansgroep Provisional Danza van Carmen Werner en het Australische Acrobat van Simon Yates.

Drie jaar geleden kreeg de provincie Noord-Holland het paradepaardje voor viezigheid. In glimmend rood met subtiel grijs - een kleurstelling van Peter Struycken - doemt de ruim twintig meter hoge vuilverbrandingsoven op aan de rand van de stad. Als de boeg van een megacontainer, met aan de voorkant van glas en steen zes uitstekende, stalen mastconstructies.

Hierlangs dalen aan touwen langzaam vier in het zwart gestoken paren af. Ze buigen ver zij- of achterwaarts, waardoor ze rechtop tegen de muur lijken te staan. Overweldigend en huiveringwekkend klinkt uit Mozarts Requiem het Kyrie, het koorgezang waarmee een mis traditioneel opent.

Op de grond aangekomen verrast Provisonal Danza met een heldere choreografie. In Men Also Move Walls domineren een repeterend idioom en synchrone formaties. De dodenmis wordt, soms nogal abrupt, afgewisseld met momenten van stilte.

Het gevoel van vergankelijkheid ligt als een poëtische deken over de voorstelling en eindigt in een aflopende hartslag, waarop de dansers tevergeefs trachten terug te kruipen naar waar ze vandaan zijn gekomen.

De mens is nietig, maar daar hebben de punkers van Acrobat in hun titelloze optreden geen last van. Live begeleid door twee gitaristen en een drummer, die snoeiharde heavy metal door de kale ovenhal knallen, voeren zij ongegeneerd hun provocerende, soms perverse acrobatische kunsten uit. Zowel fysiek als mentaal zijn we van de schone buitenkant beland in de stinkende krochten 'deep down inside'.

Het is een bizarre familie, met rode of roze hanenkammetjes, rotte tanden en mannen in mini-rok of leren tuigje. De baby die op het gebloemde tapijt wordt geboren heeft een geile travestiet als moeder, een sadist van een vader, een broertje dat het slaafje is en een zus die kickt op 'headbangen'. Toch bestaat dit zootje ongeregeld uit hoogbegaafde artiesten. Hun toeren op de springplank, de trampoline en aan de diverse trapezes deden mij de stank vergeten.

Acrobat bespot het truttige familiecircus, de nette moraal en de goede smaak en orde. Het leuke is dat ze zichzelf daarbij door overdrijving ook op de hak nemen. Bovendien zijn het rasclowns met gevoel voor theater. Op één been op het slappe koord ontbijten, wordt een wel héél speciale act.

De Karavaan wil het zomerpubliek meer dans op locatie voorschotelen. Hoewel het dans met een overdadig circustoetje is, is dit dubbelprogramma een geslaagde aanzet daartoe. De twee stukken zijn niet te lang en in hun combinatie van minder en meer toegankelijk bijzonder smakelijk.