Marco Borsato

Marco Borsato. De Bestemming (Polydor 557 854-2)

De commerciële blits die de nieuwe, vierde, cd van Marco Borsato begeleidt is nauwelijks te verenigen met de 'spirituele' bedoeling die Borsato zelf met De Bestemming zegt te hebben. Maar ook zonder deze afleiding is het begrip 'spirituele muziek' al ingewikkeld genoeg. Wat zou Borsato voor ogen hebben gestaan? Waarschijnlijk toch meer dan slechts een clip opnemen in IJsland, spiritueel decor bij uitstek.

Gevoeligheid, eerlijkheid, kwetsbaarheid zijn de sleutelwoorden van De Bestemming. Minder dan op zijn eerdere platen is er plaats voor up-tempo meezingers met trompetten, Borsato koos voor het luisterlied. De begeleiding is vaak van een eenzame piano die in de loop van het nummer wordt versterkt door tere strijkers of een akoestische gitaar.

Borsato's prettige stem is goed verstaanbaar. Hij heeft een nadrukkelijke dictie en laat duidelijk merken geen gêne te hebben voor zijn ontboezemingen. Want of het nu wel of niet z'n persoonlijke aangelegenheden zijn, emotionaliteit voert de boventoon. In Laat Het Los zingt hij: 'Je hebt zoveel om te geven/ En zoveel om voor te leven/ Als je loskomt van je eenzaamheid', in Nooit Meer Een Morgen luidt het: 'Met een luisterend oor voor het kind in jezelf/ Zou je eindelijk weer zijn wie je bent'. Zo geeft hij alsmaar raad: wees eerlijk, kwetsbaar, laat je gevoel zien. In John Ewbank en Han Kooreneef heeft Borsato vaardige tekstschrijvers die dit soort heikele onderwerpen meestal acceptabel weten te verwerken. Maar 'het spirituele' (oftewel 'gevoelige') is vaak te nadrukkelijk en maakt dat De Bestemming zweemt naar Oibibio-achtige New Age-stijl. Dan is een tekst als 'Als je nu in mijn armen valt/ dan wil ik dat je blijft' (in Ik Weet Dat Je Gaat) heel wat directer en doeltreffender.