Chinees Circus: veel fysiek raffinement

Voorstelling: Yin Yang, door het Groot Chinees Staatscircus. Artistieke leiding: Ning Genfu. Gezien: 13/8 in theater Carré, Amsterdam. Aldaar t/m 30/8. Inl. (020) 622 52 25.

Zelfs tot het NOS-Journaal drong deze week het bericht door dat het Groot Chinees Staatscircus is vernieuwd. De oude technieken zijn opgenomen in een show van meer hedendaagse allure, en dat was niet voor niets: van de laatste keer dat ik het circus zag, herinner ik me niet alleen de hogeschool-klasse van de nummers, maar helaas ook de aftandse, armetierige aankleding. In het schrale licht kreukelden de maillots onder meelijwekkende kostuumpjes.

Nu hangen er tientallen oranjerode lampions rond de toneellijst van theater Carré in Amsterdam, terwijl de stalles plaats heeft gemaakt voor een ronde speelvloer van hout. De kostumering fonkelt en schittert, de belichting weet precies waar de accenten liggen en de nummers zijn door de klassiek geschoolde choreograaf Zhan Jian ingebed in sierlijke mouvementen. En op de (helaas soms wat doffe) muziekband is het oosterse getokkel goeddeels verdrongen door veel westerse ijsdansmuziek. Af en toe, tijdens het spaarzame optreden van de in vrolijke kinderpyjama's gehulde clowns, klinken zelfs grenzeloze deuntjes als Hava Naguila en Alexander's Ragtime Band op.

Maar toch heeft het Chinees Staatscircus, ondanks de behendige folklore van de aankleding, weinig van zijn oorspronkelijke karakter verloren. Op de voorgrond staan nog steeds de individuele prestaties, waarin krachtpatserij en gratie zo verbluffend goed samengaan. Het slangenmeisje komt nu onder een rode lantaarn vandaan en ze geeft snaakse glimlachjes ten beste (grappig hè, dat mijn hoofd nu zomaar tussen mijn enkels zit), maar haar kunsten zijn dezelfde. En sommige van haar collega's reiken nu nog verder dan de vorige keer. Misschien wel het mooiste van alles vond ik de hemelvaart van Zhang Dachao, Jia Juan en Jin Xin aan een heftig wapperende vlag van immense afmetingen. Die vlag is vuurrood, maar ik weet niet of dat verder iets betekent.

Verder: een pas de deux met achterwaartse salto's, een trampoline-nummer met spagaten in de lucht, de bovenmenselijke gymnastiek in hoepels, de menselijke opeenstapelingen, de opwaartse salto van een steltloopster en de razende snelheid van de jongleur wiens balletjes alleen nog vegen laten zien - het is acrobatiek op een schier onvoorstelbaar niveau.

In de loop van de avond begint het, na zo veel fysiek raffinement, zelfs bijna gewoon te worden dat mensenkinderen op hun handen op elkaars hoofd kunnen staan - zo vaak gebeurt het. Het is maar goed dat een enkele oneffenheid de première gisteravond niet vlekkeloos maakte, anders was ik het klappen langzamerhand moe geworden. Bovendien hebben de artiesten van het Groot Chinees Staatscircus intussen ook nog iets anders aangeleerd: ze weten tegenwoordig heel goed applaus te halen.