Sex Mob

Sex Mob: Din of Inequity (Columbia/Knitting Factory 01-069432-10). Distr. Sony Music.

Jazz-puristen Winton en Brandford Marsalis worden alom beschouwd als de belangrijkste jazz-musici op het Columbia-label. Het moet voor hen een onaangename verrassing zijn geweest toen bleek dat het New-Yorkse kwartet Sex Mob zijn debuut-cd Din of Inequity bij 'hun' maatschappij ging uitbrengen. Voorman Steven Bernstein en de zijnen zijn niet bepaald conservators van de jazz-traditie te noemen. Blijmoedig storten zij zich in een mengeling van jazz, funk en pompende rock.

Uit alles blijkt dat Sex Mob bestaat uit een gedisciplineerde en ervaren groep muzikanten. De nummers zijn soms kinderlijk simpel, maar afgewogen en het geluid is open en helder. De solisten, Steve Bernstein op schuiftrompet en Briggan Krauss op alt-saxofoon, spelen duidelijk de hoofdrol maar overstemmen de ritmesectie niet. Iedere pluk aan de bas of gortdroge slag op de snaredrum voegt iets toe aan de volheid van het geluid. Tussen de stotterende solo's van Krauss en de heen en weer zwiepende melodielijnen van Bernstein zijn spaarzame accentjes met Hammondorgel en gitaar aangebracht, die de nummers afwisselend laten slepen of swingen.

Naast het spelen van eigen composities maakt Sex Mob onder andere van 'Sign O'The Times' van Prince en de James Bond-thema's van 'Goldfinger' en 'Live and Let Die' een geheel eigen interpretatie. Na het draaien van de plagerige slow-motion uitvoering van de Macarena heeft de hitversie van Los del Rio voorgoed afgedaan.