Klassiekers op herhaling

Foto: Eigenlijk is Derrick al jaren hopeloos uit de tijd. Sinds de serie in 1974 in Duitsland begon, is er nauwelijks iets veranderd. De eeuwig stoïcijnse correctheid van de inspecteur met de treurigste ogen ter wereld is nog altijd dezelfde. Evenals zijn foute brillen, kreukvrije pakken, grote Mercedessen, en soms belachelijke vormelijkheid.

Sinds de parodie Tampert van het trio Jiskefet, die een heimelijk verborgen erotische lading in de serie meende te kunnen blootleggen, kwam de kijker helemaal niet meer bij van het lachen. Onbekommerd werd er geschaterd, om de stroeve motoriek van de hoofdpersoon en de zwijgzame gelatenheid die hij uitstraalt. Om zijn (inderdaad) bij vlagen idioot serviele assistent Harry Klein. En om de eindeloze stiltes, de knullige bureaus, de kitscherige interieurs en de verschoten kleuren van een Duitsland zoals het ergens in het midden van de jaren tachtig moet hebben bestaan. De liefhebber weet dat Jiskefet slechts ten dele gelijk had. Ontdaan van alle cult slaagt de serie er nog steeds bij vlagen in haarscherp de tragiek te treffen van de personages die bij elke misdaad die ze oplossen, meer beseffen dat de wereld rot is en onveranderbaar. Maar de liefhebber is ook eerlijk. Hij weet dat het niet verkeerd is dat de serie dit jaar stopt. De hoofdpersonen (acteur Horst Tappert is inmiddels 75) leken meer en meer te zuchten onder hun rol. Bij de TROS zijn er vanaf 2 september nieuwe afleveringen te zien. De allerlaatste, die de Duitse tv deze herfst al uitzendt, is hier pas op 24 december aan de beurt. Wat er daarna met de serie gebeurt weet de omroep nog niet.

Horst Tappert met Kathe Gold in aflevering 161 (1988) 'Eine reihe von schönen Tage'. (Foto Kippa)