Slalommend langs de strandstoelen

De zomer heeft Nederland bereikt. Dat betekent lange files en overvolle stranden. Met g-string en hoofddoek, aan de kust bij Scheveningen is het dringen geblazen.

SCHEVENINGEN, 11 AUG. Ze heeft een zwarte hoofddoek op. Een lang gewaad bedekt haar lichaam tot haar enkels, waaronder haar blote voeten net zichtbaar zijn. In de schaduw onder de Scheveningse pier houdt de vrouw nauwlettend haar zwemmende kindje in de gaten. Op enkele meters afstand loopt een forse man hand in hand met zijn slechts in een geel tangaslipje gehulde vriendin. Nederland genoot gisteren op het Scheveningse strand van de tropische temperaturen.

Trams en bussen spuwen continu bezwete badgasten uit voor het Kurhaus in Scheveningen. Een groepje jongens gekleed in shorts loopt op slippers de boulevard op. Handdoek om de nek geslagen en een blikje bier in de hand. Op het strand moeten ze zich een weg slalommen langs de strandstoelen en zonneschermen die als een soort barricade voor de kustlijn zijn opgeworpen. Af en toe worden de felbegeerde vierkante meters zand verlaten om een duik te nemen in zee.

Een rubberboot van de politie vaart in een rechte lijn achter branding terwijl op het strand twee agenten in een jeep met toeters de badgasten wijzen op de gevaren van de zee. “Hé!” schreeuwt een van de agenten naar een Duitse toerist die nietsvermoedend met zijn luchtbed in zee dobbert. Geschrokken kijkt de man op. “Was ist los?” schreeuwt hij terug. Het luchtbed moet de zee weer uit. Ook een man met een levensgrote opblaasbare dino maakt met zijn kind rechtsomkeert nadat de politie hem vermanend heeft toegesproken.

Volgens hoofdagent Rob Westgeest kost het nog wel eens moeite om de mensen ervan te overtuigen dat het gevaarlijk is met drijvende voorwerpen de zee in te gaan. “We hebben dit jaar al redelijk wat reddingen moeten verrichten. De stroming is vooral bij de golfbrekers vrij sterk. Een kindje met zwembandjes om komt bijvoorbeeld vrij snel los van de grond en drijft dan de zee op”, zegt Westgeest.

Niet alleen de badgasten moeten zich aan de regels houden, maar ook de strandtenthouders hebben geen vrij spel. Vorig jaar werd in een strandnota van de gemeente een opsomming gegeven van de tientallen voorschriften en verboden. Bijvoorbeeld: geen gekleurd hout op de grond, geen menubordjes op de boulevard en niet teveel reclame op de tenten. Her en der wordt nog tegen de regels gezondigd.

“Balen”, noemt Marcel van der Ende van Beachclub 38 de zomer van 1998. “Tot het afgelopen weekeinde hebben we veel verlies geleden. Dat maken we niet meer goed. Maar ja, wat moet je?” Nieuwe trends heeft hij nog niet gezien. “Nee hoor, het is elk jaar hetzelfde hier”, zegt Van der Ende. Collega strandtenthouder Hans Devillee van Het Kruikje is minder pessimistisch gestemd. “Je ziet toch dat de mensen meer te besteden hebben. Ze willen allemaal eten op het strand en de duurdere drankjes vinden gretiger aftrek dan voorheen”, zegt hij.

Bij strandtent Peukie zitten grote groepen jongeren met ontbloot bovenlijf op het terras. Kijken, lachen en drinken zijn hun voornaamste bezigheden. Meezingers klinken uit de boxen over het terras. Bier is het populairste drankje en boulevardbladen zijn het meest geliefde leesvoer. Onderuitgezakt op een bankje op het terras leest een dame de Privé. Waarom Pauline Huizinga haar eigen kind niet opvoedt, staat er boven het verhaal dat haar volle aandacht heeft.

Twee meisjes lopen topless van het terras richting zee. Drie Turkse leeftijdgenootjes kijken de twee na. “Dat zou ik dus nooit doen. Een string in mijn kont en dan met blote borsten over het strand lopen”, zegt een van de meisjes. Ook de strandcultuur is multicultureel.