RUFUS WAINWRIGHT

Rufus Wainwright (Universal drmd-50010)

Al is hij de zoon van de Amerikaanse popzanger Loudon Wainwright III en Kate McGarrigle, Rufus Wainwright is opgegroeid als een Engelse jonker. Hij luisterde zijn hele jeugd naar Verdi's Requiem en bezocht een internaat in een lommerrijke omgeving.

Maar ondanks het langdurige ontbreken van 'rock 'n' roll' in zijn jongensjaren, is Rufus inmiddels toch een carrière begonnen als solo-artiest.

Hij zingt en speelt piano en akoestisch gitaar. Die piano, die hij losjes en vloeiend aanslaat, is de ruggengraat van de nummers op zijn titelloze debuut-cd. Als aankleding hebben veel van de songs arrangementen van de viooltovenaar Van Dyke Parks, die ook al zo'n sfeer van 'parmantig' en 'Engels' om zich heen heeft hangen. Rufus ondertussen zingt met kwelende stem, bonkt op de piano en breit de woorden aan elkaar. Alsof hij maar een keer zijn mond hoeft open te doen en er vervolgens een stroom klanken uit komt vallen, zo klinkt zijn voordracht.

Het resultaat is een beetje nuffig, een enkel nummer neigt in ontspannen levenslust naar de jaren zeventig-kraker Love Is All, van Roger Glover.

Door de overtuiging waarmee de stijlmiddelen worden aangepakt is deze debuut-cd enigszins ouderwets, maar toch meeslepend.