Nieuwe regel

Het stond met forse letters in de krant: 'Onsportieve Arazi gediskwalificeerd'. En het bericht ging over de Marokkaanse tennisser Hicham Arazi, wiens kansen om verder te komen bij de Open Nederlandse kampioenschappen in Amsterdam de bodem werden ingeslagen door een beslissing van de umpire die hem uit het toernooi verwijderde omdat hij zijn kansen niet serieus verdedigde. Hij kon dat doen met het reglement in de hand, want sinds jongstleden mei is daarin een bepaling opgenomen dat een speler in een ATP-toernooi te allen tijde zijn kansen moet verdedigen.

Inderdaad had de Marokkaan aan die eis niet voldaan. Hij had van de latere toernooiwinnaar Magnus Norman weliswaar de eerste set via een tiebreak gewonnen, maar toen hij met 3-1 was achteropgeraakt in de tweede set, was hij tot de conclusie gekomen dat hij er verstandig aan deed die set verder te laten lopen en zich te concentreren op de derde en laatste set. Maar toen hij met dat proces bezig was, ongeïnspireerd ging serveren en weinig moeite deed de returns van zijn tegenstander kundig te retourneren, greep de man op de hoge stoel in en liet hij het doek voor Arazi zakken.

Spelers zijn soms lichtzinnig ten opzichte van (vooral) nieuwe spelregels. Het is de beroemdheid John McEnroe in Australië eens overkomen dat er een nieuwe regel op de kleedkamerdeur was gespijkerd die hij over het hoofd had gezien. Als ik me goed herinner was het een kwestie hoe ver je kon gaan in het treiteren van de umpire zonder gediskwalificeerd te worden. McEnroe dacht dat hij drie keer veilig zijn gang kon gaan - maar het was sinds kort twee keer!

De umpire-van-dienst had in Amsterdam dus formeel gelijk. Bovendien maakt hij de regels niet, hij moet ze slechts correct uitvoeren. De vraag is alleen of die regel deugt. Ik denk het niet.

Vooropgesteld zij dat Arazi dom heeft gespeeld. Het is niet moeilijk voor een bekwame tennisser om een set te laten lopen, maar je moet het niet van de daken schreeuwen. Een tikje minder gevaarlijk serveren zou tegen een voortreffelijke tegenstander als Norman al tot puntenverlies hebben geleid en wie zijn baseline-slagen een ietsje forceert, slaat de bal veelvuldig buiten de lijnen, zonder dat het publiek onder ede had kunnen bevestigen dat de Marokkaan die set weg gaf.

Maar nu het belangrijkste punt: waarom mag je geen set opofferen om in de beslissende set er nog eens flink tegenaan te gaan? Het is doodnormaal dat dit gebeurt, alleen zelden zo duidelijk als in dit geval. Het gaat erom of Arazi opzettelijk wilde verliezen. Daarvan lijkt geen sprake te zijn geweest. En daarom vind ik het tamelijk vreemd dat 's mans winstkansen hem bruut zijn ontfutseld. Ik heb begrepen dat Jacco Eltingh er net zo over denkt en hij zal niet de enige topspeler zijn.

Een tennisser moet toch het recht hebben zijn wedstrijdtactiek naar eigen believen in te delen. Dacht ik.