Publiek op Dance Valley komt om door te denderen

Evenement: Dance Valley. Gehoord: 8/8, Recreatiegebied Spaarnwoude.

Muzikaal gezien lijkt er weinig meer in te gebeuren, maar de populariteit van house is nog onverminderd, gezien het succes van de vierde aflevering van het festival Dance Valley, dat ruim 25.000 mensen trok. In acht tenten plus één groot openluchtpodium die in het sprookjesachtige recreatiegebied Spaarnwoude waren geplaatst, dansten, wiegden of knikten mensen mee op de simpele dreun die aan de basis ligt van de meeste house. De diverse tenten vertegenwoordigden de verschillende richtingen binnen het genre, zoals techno trance, clubhouse en 'acid psychedelic'. Die termen suggereren een groter verschil dan je in feite hoorde bij een rondgang langs de tenten: het onderscheid is meestal subtiel. Het verst uit elkaar lagen de gezellige clubhouse en de verbeten harde variant van techno.

Anders dan traditionelere popfestivals als Pinkpop en Lowlands draait het bij Dance Valley niet om live-optredens van artiesten of groepen, maar om discjockeys, die muziek van anderen als gereedschap gebruiken: ze maken een naadloos geheel van een stapel platen en bouwen hun set zo op dat het publiek meegesleept wordt in een roes. Op Dance Valley waren enkele van de beste DJ's, zoals de Duitse Sven Väth, Carl Cox uit Engeland, Ken Ishii uit Japan en Nederlandse top-DJ's als Ronald Molendijk en Michel de Heij te horen.

Ze zweepten het publiek op en maakten er een feest van, maar verrasten niet. De beperkingen van het genre zijn duidelijk: je kunt het tempo eens variëren en spelen met de opbouw, maar in bijna elke plaat komen de geijkte synthesizergeluiden terug - en de dansende menigte wil de oneindig doordenderende beat, geen rare fratsen waar minder makkelijk op te dansen is.

De tent waarin big beat werd gedraaid, heftige muziek met gevarieerder ritmes die qua sfeer dichter bij harde rockmuziek komt, trok niet veel bezoekers. In een hoekje van het terrein was plek ingeruimd voor het dance-genre waarin altijd de spannendste dingen gebeuren: drum 'n' bass.

Opvallend was dat de jazz-invloeden, die al langer aanwezig zijn in huiskamer-drum 'n' bass, op dit moment ook op de dansvloer sterk op de voorgrond treden. Veel van de platen die door bijvoorbeeld de Engelse DJ Fabio en het DJ-duo E-Z Rollers werden gedraaid, zaten vol met uit oude jazz-platen gesampelde drums, contrabassen en blazers. Gecombineerd met spetterende moderne ritmes, is het muziek die eerder in de geest van de opwindende bebop dan die van de saaie salonjazz wordt gemaakt.

Aan het eind van de dag was nog een ander opvallend verschil met traditionele popfestivals te zien: in plaats van stapels lege bierglazen lagen overal bergen lege flesjes water. Kleine flesjes, die ruim drie gulden per stuk kostten. Dat terwijl je juist dansend veel vocht verliest en grote hoeveelheden water nodig hebt, en het niet toegestaan was zelf plastic flessen water mee te nemen. Door die geldklopperij waren het flesjes water die een nare smaak achterlieten.