Fusie van hiphop en moderne dans

Voorstelling: Hip Hop Opera door Accrorap. Gezien 5/8, NDSM-hal, Over het IJ Festival, Amsterdam. Herh. t/m 8/8. Inl. (020) 621 12 11.

Het dansaanbod in de zomer, wanneer de reguliere theaters doorgaans vakantie vieren, neemt voorzichtig toe. De diverse festivals programmeren allerlei plezierigs en minder plezierigs, variërend van een klein beetje klassiek en modern, tot beduidend populairder dans- en bewegingsvormen zoals tango, acrobatiek en streetdance. Het Amsterdamse Over het IJ Festival bijvoorbeeld wil in de toekomst meer jongerenproducties gaan brengen. De Hip Hop Opera van Accrorap uit Lyon, de groep die in 1989 werd opgericht door Kader Attou en Eric Menzion, is hier een voorschot op.

In een afgeschermd gedeelte van de scheepshal op de voormalige NDSM-werf vormen drie steigerachtige stellages het decor waarin en waartegen zeven dansers, drie musici en twee zangers keihard werken aan een dansopera. De linkertoren is het domein van een percussionist, in de rechter zit een deejay met onder hem een celliste. Een neervallend reclamebord van een bouwkundig megaconcern ('uw toekomst wordt door mensenhanden getekend') onthult op de middelste constructie een erbarmelijk zingende operadiva, wier meterslange jurk tot aan de grond reikt. Haar collega, een rapper, heeft net als de dansers geen vaste plek.

In Hip Hop Opera staat het strijdlustige levensgevoel van de hiphop centraal. Er is geen duidelijke verhaallijn. Maar de sfeer van de moeilijk verstaanbare Franse teksten, de muziek en de dans vertellen genoeg: het leven is hard, maar wat telt ben jijzelf. 'La vie c'est l'esprit', zegt de rapper. Een tekst die enerzijds in tegenspraak is met die op het reclamebord (niet het materiële, maar het immateriële is belangrijk), maar daar anderzijds inwisselbaar mee is (je kunt als mens zoveel bereiken als je zelf wilt).

Hip Hop Opera is geen opera in enge zin. De dramatische handeling is niet geheel gezongen. Er zijn ook momenten waarop enkel snerpende 'scratch'- of weemoedige celloklanken de handeling voortstuwen. Hip Hop Opera biedt bovendien meer dans dan hip hop alleen. Daarin ligt het aardige van deze verder bloedserieuze, typisch Frans-poëtische, brave voorstelling.

Het mengen van streetdance en theaterdans leidt zelden tot integratie. In Hip Hop Opera worden poses uit de hip hop echt ingezet in moderne dans-frasen en -patronen. Beide vocabulaires worden zodoende verrijkt. Natuurlijk zijn er ook solo's met spetterende headspins. En natuurlijk vangen deze technische hoogstandjes het meeste applaus. Maar qua dans zijn die stukjes waarin een elektrische (breakdance)trilling zichtbaar fuseert met een vloeiende (ballet)lijn, het interessantst.