Postvak van informateurs puilt uit

Honderden organisaties bestookten tijdens de kabinetsformatie de informateurs met claims. Van de ANWB en de NS tot de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk.

DEN HAAG, 5 AUG. Terwijl de informateurs tijdens de kabinetsformatie zo min mogelijk naar buiten brachten, probeerde de rest van Nederland juist zoveel mogelijk naar binnen te brengen bij de informateurs. Van machtige belangenorganisaties tot nietige clubjes en eenzame particulieren: iedereen beschouwde dit als een uitgelezen moment om de leiders van Nederland te bestoken met hun raadgevingen, wenken en verzoeken.

Elke dag weer, zo blijkt uit een gisteren vrijgegeven overzicht van de Rijksvoorlichtingsdienst, diende een bonte dwarsdoorsnede uit de samenleving zich op papier aan bij Wim Kok en zijn collega-informateurs Borst en Zalm. Tussen 7 mei en 30 juli ontving het drietal volgens de RVD 641 stukken. Daarnaast, aldus de RVD, werd er af en toe nog opgebeld door particulieren, die even uiteenzetten hoe het land volgens hen het beste kon worden bestuurd.

De post bevatte elke dag nieuwe verrassingen voor Kok en de zijnen. Prof. G. Kuijpers uit Leiden vond het bijvoorbeeld nodig de informateurs erop te wijzen dat het woord joden volgens hem niet met een kleine letter maar met een hoofdletter moet worden gespeld. D. Diederiks uit Amsterdam daarentegen verblijdde het drietal op 18 mei met een versje.

Ook het Nederlands Philharmonisch Orkest vond dat het niet mocht ontbreken op het Binnenhof en informeerde de informateurs dat de salarissen van de orkestleden tien procent achterbleven bij orkesten elders in het land. “Het rendement van zo'n brief is natuurlijk twijfelachtig”, geeft J.M. van Veghel, penningmeester van het orkest, toe. “Maar iedereen doet het en we hadden het gevoel dat we er ook bij moesten zijn. Niet geschoten is altijd mis.”

In antwoord ontving het orkest een beleefd briefje getekend door mevrouw Borst, waarin ze de ontvangst van het schrijven van het orkest bevestigde. Voorts verontschuldigde ze zich alvast dat ze door de grote hoeveelheden post op dat ogenblik verder weinig kon ondernemen.

Ook de grote gevestigde belangenorganisaties vochten om de ruimte in het postvak van de informateurs. De vakbonden, de werkgeversorganisaties, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, de Raad van Kerken, de Nederlandse Spoorwegen, de Nederlandse Orde van Advocaten, de Zorgverzekeraars, de ANWB en verscheidene provincies, allemaal probeerden ze de informateurs te doordringen van het belang van hun standpunten. Hetzelfde beoogden kleinere organisaties als het Drents Museum, de Vereniging van Eigenaren en Exploitanten van de Overzetveren, Hersenwerk 2002 en de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk. De Stichting Rode Draad zond een pleidooi voor de legalisering van prostitutie.