Permanent spitsuur op Schiphol

Augustus is de reismaand. Dat leidt op Schiphol tot lange rijen wachtenden. Klagen in het voorportaal van de vakantie.

SCHIPHOL, 5 AUG. Paniek in de ogen van een echtpaar uit Harlingen, ze staan voor de monitoren met vertrektijden op Schiphol. Het vliegtuig gaat om twee uur, de bestemming is Mallorca. Ze vertrekken volgende week. “Dit is de generale repetitie”, zegt meneer. Hij oefent in de parkeergarage en zoekt de incheckbalie, zij doet het panoramaterras en samen bekijken ze de meterslange rijen voor de douane.

Het is keurig schoon, maar wel erg druk, vindt mevrouw. Dé drukste dag op Schiphol bestaat niet meer. Tot vorig jaar prikten de voorlichters een willekeurige dag in augustus en noemden die de topdag. “Een aardigheidje”, zeggen ze. “Konden we eens iets leuks melden over de luchthaven”. Maar nu is elke dag de drukste dag. Augustus is dit jaar de enige echte reismaand, in juli was er WK voetbal, in september moet iedereen weer aan het werk. Charters en lijndiensten vervoeren meer dan honderdduizend mensen per dag, piloten klagen over de werkdruk.

En dan wordt ook nog de D-pier van de luchthaven uitgebreid, maar er vliegt geen vliegtuig minder om. De woordvoerders zijn er trots op. Elke andere luchthaven gooit de deuren dicht tijdens een verbouwing. Schiphol niet. Passagiers en koffers worden met bussen van en naar de gates gebracht. Dat kan wat tijd kosten. En landt één vliegtuig te laat, dan schuiven de aankomsttijden van alle volgende toestelen op. Rond het middaguur heeft elke vlucht zeker drie kwartier vertraging.

Kom vooral op tijd, staat in advertenties van de luchthaven. Het verzoek is bedoeld voor vertrekkende reizigers. Maar ook de ophalers in de aankomsthal zijn een uurtje eerder gekomen. Ophalen doe je met opa, opa, de kleinkinderen en de hond. De vrouwen winkelen, de mannen zitten op de plastic bankjes gelaten te wachten. Het Transaviavliegtuig uit Istanbul met dochter en schoonzoon landt over een uur. Dat klopt, maar tussen de landing en de begroeting zit nog eens vijf kwartier. De wrevel over het wachten verdringt de welkomsttranen.

In de vertrekhal is het rond tweeën spitsuur bij de incheckbalies van Transavia en Air Holland. In een uur tijd moeten twaalf toestellen opstijgen, met in totaal meer dan tweeduizend reizigers aan boord. De rijen wachtenden zijn nog net geen woedende massa, daarvoor hebben ze teveel bagage bij zich die moet worden bewaakt. Maar wie echt wil klagen over de wachttijden of de hoeveelheid dichte loketten, kan terecht bij 'halcoördinatoren', bij stewardessen van een willekeurige luchtvaartmaatschappij, of desnoods bij de schoonmaker, die heeft tenslotte ook een uniform aan.

De chartermaatschappijen hebben het Amerikaanse bedrijf Ogden ingehuurd voor de 'passage-afhandeling'. Het meisje van het Ogdenkantoor kijkt al verontschuldigend voor de eerste vraag is gesteld. Bagage gestolen? Vergeten waar de auto geparkeerd staat? Een uur gewacht in de verkeerde rij? Allemaal haar schuld.

Verdekt opgesteld achter de incheckbalies zitten werknemers van Mobiel Centre, een marketingbureau dat in opdracht van Transavia onderzoek doet naar 'alles waar iedereen over klaagt'. “De vakantieganger is een ongeoefende reiziger”, zegt een van de onderzoekers.

“Ze vinden het al snel een chaos. Maar de drukte op Schiphol is georganiseerde chaos”.