Golfslag

Bij een Nederbelg hier prijkt boven de open haard een spreuk tussen andere: “De Nederlander maakt zijn plan, de Belg trekt zijn plan.”

Op de vraag waar hij de spreuk vandaan gehaald had, viel de noorderbuur stil, maar hij vond ze wel toepasselijk. Het beredeneerde zou staan tegenover het impulsief geïmproviseerde, koopmansgeest tegenover haastig gesjoemel. Geen absolute regel, maar toch.

Een tijd geleden werd ik door een Nederlander uitgenodigd voor een bezoek aan zijn golfterrein, een gunst vanwege de uitbater, want we zijn totaal vreemd aan deze prachtige sport, die naar men zegt meer met het hoofd dan met armen dient te worden beoefend. Het terrein lag mooi ingebed in de natuur met alle faciliteiten voor en na, van fitness tot horeca.

Na de rondgang gebruikten de eigenaar en ik een lunchje met prachtig uitzicht op veel groen en op de parking met veel dure wagens.

Tijdens het eten diende zich een ouder echtpaar aan, in passende outfit. Zij in een Chanel-wolk, hij met een welstandsbuikje. Na een succesvol zakenleven op zoek naar passende ontspanning.

“Mogen we even storen, zei de man. Het gaat echt niet, dat golfen, we zijn te oud voor dat gezeul op de grasmat en de niet geringe concentratie en inspanning. Zouden we ons dure geld niet kunnen recupereren.”

Ik was geen betrokken partij, hield me beleefd op de vlakte, maar zou welwillend een geste gedaan hebben, eerbied voor grijze haren toch! De eigenaar pakte de zaak beter en als volgt aan.

Hij liet het paar aanzitten, deed wat drank aanrukken, stelde vragen over sticks en schoeisel, deelde een dure veelkleurige handleiding uit, riep een knappe juf op die wel een uurtje tijd had voor een gratis cursus op maat, een clinic kon ook nog. Na betaling van een nieuw assortiment sticks was alles OK.

Het echtpaar stond bedremmeld, keek elkaar aan en besliste lid te blijven. De juf ging met roterende billen voor naar een uurtje cursus.

De eigenaar deed alsof hij net een opdringerige vlieg had weggeslagen. Toen zei hij: “Wat nemen we als toetje, vriend?” Ik dacht aan die Engelse spreuk: 'In God we trust, all the others pay cash.'