Klassiekers op herhaling

Basil Fawlty probeert een hotel te runnen, maar zijn probleem is dat er steeds gasten zijn. Zij zijn voortdurend de oorzaak van Fawlty's panische gedrag - de één wordt geschoffeerd, tegen de ander slijmt hij, en zodra hij het bij het verkeerde eind lijkt te hebben, draait hij die rollen om. Zoals die keer dat er een groepje hotel-inspecteurs in Torquay was gesignaleerd. Prompt zag Basil er de pietluttige Mr. Hutchison op aan. Maar de man viel ook onmiddellijk weer uit de gratie toen er een andere gast arriveerde die nòg meer op zo'n hotelinspecteur leek. Toen de arme Mr. Hutchison klaagde dat hem voor de zoveelste keer de verkeerde bestelling was voorgezet, nam Fawlty hem in een houdgreep die radicaal een eind moest maken aan 's mans gejammer. En het werd alleen nog maar erger.

John Cleese en Connie Booth schreven de eerste zes afleveringen van Fawlty Towers in 1975, en de volgende zes in 1979. Meer dan twaalf afleveringen zijn er niet, maar samen vormen ze misschien wel de beste comedy-serie die ooit is gemaakt. “Telkens hebben we zes weken uitgetrokken om één aflevering te schrijven,” zei Cleese later, “en daarom zit er drie keer zo veel goeds in als in de gemiddelde comedy-aflevering die in twee weken wordt geschreven.” Connie Booth (die ook het kamermeisje Polly speelde) en hij zijn tussen de eerste en de tweede serie gescheiden, maar in hun werk was daarvan niets te merken. Tenzij er autobiografische trekjes zijn geslopen in de verhouding tussen Basil en zijn vrouw Sybil - een gruwelijk huwelijk, dat onder de slapstick een wrange ondertoon legt. Als hij haar kust, kijkt ze op alsof ze door een adder is gebeten. I kissed you dear, zegt hij ter verklaring. Well, don't, antwoordt zij. Zelden hebben twee woorden zo'n huiveringwekkende lading gehad. BBC1 herhaalt Fawlty Towers op vrijdagavond, 20.55-21.30u.