Je moet nu eenmaal bijblijven

Vorig jaar kreeg ik een Nike baseballpetje. Razend populair en helemaal 'in' over de hele wereld. Timberland bergschoenen heb ik al jaren. Is basis. Net als Tommy Hilfinger shirts, die nu eigenlijk alweer ontzettend fout zijn.

Ik heb twee emailadressen, thuis natuurlijk Internet en om mijn pols een message watch. Een discman heb ik al heel lang. Gebruiken is een ander verhaal.

CD's maak ik alleen nog maar zelf met mijn CD recordable. De buzzer is me indertijd ontschoten, maar de GSM telefoon heeft me gegrepen. Ik ben nu altijd en overal bereikbaar. En een succesagenda voor een afspraak? Welnee, een elektronische Psion.

Begin dit jaar, rijkelijk laat, ben ik overgegaan op de inline skates. Wel meteen radicaal aangepakt en de softboots van K2 aangeschaft. Die harde ijshockeyschoenen zijn toch echt passé, zeker in het Amsterdamse Vondelpark of op de Rotterdamse Maasboulevard.

Deze week werd ik gebeld. Al skatend nam ik de telefoon op. Of ik m'n email even wilde lezen, want er moest een gaatje in de Psion-agenda worden gevonden voor een weekendje bungy jumpen.

Tjonge, jonge wat voelde ik me bij de tijd. Nu alleen nog achteruit leren slalomskaten. En tegelijkertijd een SMS berichtje zenden met mijn mobiel. Naar de site van de Pizzalijn bijvoorbeeld.

Want er moet ook gegeten worden. Was ik bijna vergeten.