Tobago

De column van Anil Ramdas over Tobago (NRC Handelsblad, 27 juli), had wel een héél erg zuur, enigszins Naipauliaans getint, toontje. Dat Tobago als een nutteloos eilandje en als een “zinloos aanhangseltje van Trinidad” wordt gekarakteriseerd, is nog tot daaraan toe. Over nut en zin van aanhangsels valt te twisten.

De bewoners van Trinidad zijn het in ieder geval niet met Ramdas eens, want sinds een jaar of tien is er sprake van een gestage stroom van migranten van het grote naar het kleine eiland. Maar aanhangsel of niet: het regende in Tobago, klaagt de columnist. Hoe is het mogelijk! En dat in het regenseizoen (van mei tot december)!

Nog verbazingwekkender is de mededeling van Ramdas, dat Tobago geen 'fatsoenlijke stranden' heeft, of zelfs een 'gebrek' eraan. Dit komt degene die het eiland goed kent wel heel erg raadselachtig over: zou de columnist Zandvoort of Noordwijk prefereren? Of Matapica misschien, of Galibi?

Dat Tobago geen goede restaurants heeft, nou ja, dat is een kwestie van smaak. Wie van kingfish, of red snapper houdt, van bake 'n salt fish, van pelau, of van crab 'n callalou, of een roti op zijn Trinidads, die is op Tobago precies waar hij wezen moet. Tja, je kunt er, om maar eens wat te noemen, geen kwartels gevuld met morieljes krijgen en ook kaviaar op dilletoost heb ik er nog niet op het menu gezien. Jammer, maar zoals de Tobagonians zeggen, Whey crab get dat he does carry ah ih hole, oftewel: je moet tevreden zijn met wat je krijgen kunt.

Over de door Ramdas gesignaleerde ontstentenis van 'belangwekkende inwoners' kunnen we kort zijn. Misschien zegt deze kwalificatie meer over de scribent dan over de Tobagonians. In ieder geval blijkt uit zijn mening dat Tobago geen 'interessante geschiedenis' heeft, dat Ramdas het eiland niet kent. Of onze meningen over wat 'interessant' is, moeten uiteenlopen. Dramatisch en bloedig kun je Tobago's geschiedenis zeker noemen. Het is het West-Indische eiland waarom het meest is gevochten. Ruim twee eeuwen werd het betwist door Spanjaarden, Hollanders (Zeeuwen), Koerlanders (uit Letland), Fransen, Britten, Amerikanen en, niet te vergeten, Indianen. Als gevolg hiervan wisselde het eiland zo'n twee dozijn keer van vlag. En in een korte periode van 'neutraliteit' in de eerste helft van de achttiende eeuw was Tobago een gevierd roversnest. En voordien had Defoe Tobago al gekozen als het eiland waarop hij Robinson Crusoe liet aanspoelen. Hoezo, geen 'interessante geschiedenis'?