'MultiCultbus' probeert jeugd van straat te houden

Een welzijns-bus in Den Haag biedt activiteiten voor lastige jongeren en probeert hen op te voeden. Geen kauwgom dus, bij een sollicitatiegesprek. “Naar ouders luisteren ze niet”

DEN HAAG, 3 AUG. Al een jaar was hij niet meer naar school geweest. Met zijn tweelingbroertje deed hij zo'n beetje alles wat niet mocht. Zuipen, blowen, stelen, vechten. De 14-jarige Berrie was rijp om samen met zijn broertje in een tehuis te worden geplaatst. Nu, een half jaar later, heeft hij zijn opleiding tot timmerman afgerond. Jason Baggerman (20) luistert met genoegen naar 'zijn jongen'. Baggerman runt samen met een aantal anderen sinds november vorig jaar de MultiCultBus in de Haagse wijk Escamp. De bus, een initiatief van de Stichting Welzijn Escamp, werd in het leven geroepen om met name racisme en vreemdelingenhaat onder jongeren tegen te gaan. In de Haagse arbeiderswijk is voor de enkele duizenden jongeren weinig te doen. De verveling leidt er vaak toe dat de jongeren zich gaan misdragen. De bus moet voor afleiding zorgen, maar ze krijgen er ook ongemerkt lesjes.

De afgelopen acht maanden hebben zo'n veertig tot vijftig jongeren zich bij het project aangesloten. “Zelf was ik erg berucht in deze buurt”, zegt Baggerman. “Ik deed alles wat niet mocht. Ik leefde 's nachts, stal geld en was altijd aanwezig als er gevochten werd. Maar nu heb ik een baan bij de bus en ben ik tot rust gekomen. Ik wil er nu voor zorgen dat de andere jongeren hier niet zo worden zoals ik was”, zegt hij. De bus vestigt niet alleen de aandacht op racisme. De bus is volgens Baggerman vooral ook een baken voor jongeren met problemen. “Als ik groepjes jongens zie, maak ik een praatje met ze. Ze kunnen voor alles bij mij terecht. Ik help ze met het aanvragen van een uitkering als ze dat willen, maar we proberen ze vooral iets bij te brengen over de verschillende culturen”, zegt hij.

Wie zich bij de bus aansluit kan 2,50 gulden per uur verdienen met foldertjes uitdelen en door mee te helpen met activiteiten. Spelenderwijs worden de deelnemers omgangsmanieren bijgebracht. Zo wordt een voetbalwedstrijd gespeeld waarbij een jongen die in het complot zit de bal nooit overspeelt. Na afloop wordt het gedrag van de andere jongens dan geëvalueerd. Ook wordt tijdens 'een training' gezegd dat het beter is om bij sollicitaties niet Haags te praten en geen kauwgom te eten. “Het hoeft natuurlijk niet”, zegt Baggerman, “maar het is voor hun eigen bestwil.”

Deze morgen staat de bus aan de Eekhoornrade bij een sportdag voor jongeren. Kinderen schieten van een grote waterglijbaan af of luisteren in de zon naar muziek. “Weet je wat het is”, zegt Baggerman, “er is hier heel weinig te doen. Dus je moet zorgen dat het een beetje leuk is voor de jongens. Je praat met ze en probeert ze op weg te helpen.”

Op een paar honderd meter van het sportterrein komt Baggerman tegen twaalf uur Ibrahim tegen. “Hé, je zou me toch helpen vanmorgen? Waar was je nou, man?” “Vergeten. Sorry”, zegt Ibrahim. De 2,50 gulden per uur krijgt de jongen niet vandaag. “Zo gaat dat wel vaker”, zegt Baggerman. “Die jongen is gewoon laat uit geweest en lag de hele ochtend in zijn bed.”

Volgens Baggerman is de MultiCultBus nog een van de weinige manieren om jongeren te bereiken. Naar hun ouders of de politie luisteren ze niet. “Daar hebben ze geen respect voor. Naar mij willen ze nog wel luisteren, want ik ben één van hun.”

Of de bus echt vruchten afwerpt, kan moeilijk worden ingeschat. “Ik weet wel dat het racisme hier minder is geworden. De CD heeft de laatste keer bijna geen stemmen meer gehaald”, zegt Baggerman. Aan de overkant van de straat komt Berrie, veertien jaar, aangelopen. Lange haren wapperen in zijn nek. “Hé, Jase, hoe is-tie?” Berrie zegt dat hij de bus wel tof vindt. “Je krijgt gratis eten en je hoeft alleen een beetje te praten”, zegt hij. “Of ik veranderd ben? Nee, niet echt.” Hij haalt zijn schouders op.

Baggerman: “Ze zullen het zelf niet toegeven, maar zonder dat ze het zelf door hebben gaan ze zich toch anders gedragen. Dat is toch mooi.”