KLASSIEKERS OP HERHALING

Foto: Iedere week is er minstens drie uur televisie met verslagen en avonturen uit de wereld van de Sterrenvloot, nog steeds stoutmoedig onderweg 'naar waar nog geen mens eerder ging'. Om vreemde nieuwe werelden te verkennen en nieuw leven en nieuwe beschavingen te ontdekken. Star Trek is in zijn 33-jarig bestaan uitgegroeid tot een eigen permanent universum. Van de eerste afleveringen met de macho Captain James T. (Tiberius) Kirk in zijn bordkartonnen wereld in jaren zestig-kleuren, tot de al te verantwoorde belevenissen van de huidige manager van het sterrenschip Voyager, Kathryn Janeway. In de tussentijd loodste kapitein Picard als een vormingswerker zijn uit diverse humanoïde soorten samengestelde bemanning door het heelal. En ergens in de ruimte hangt nog een ruimtestation genaamd Deep Space Nine, waar ook al het een en ander gebeurt dat zijn weg tot de huiskamers over de hele wereld vindt. Star Trek kijken vereist een soepel besef van handeling, tijd en plaats. Van de eerste reeks met Kirk, zijn vrienden Spock, Scotty en 'Bones' McCoy, is het tijdgebonden laagje futurisme reeds afgebladerd en wat rest is onderhoudende amateurtelevisie uit de ruimte. Na hun cowboy-benadering van het onontgonnen heelal (inclusief 'de kapitein krijgt het meisje') is een onschuld verloren gegaan. De latere scheppingen van Gene Roddenberry zijn te politiek-correct en worden in Nederland terecht door de KRO verspreid. Met hun eindeloze variatie aan geschminkte levensvormen is het poppenkast voor het vormingstheater geworden.