'PLEISTER' MET 400 MININAALDJES DIENT GENEESMIDDELEN TOE

Onderzoekers van het Georgia Institute of Technology in Atlanta (Georgia) hebben micronaalden ontwikkeld waarmee vloeibare geneesmiddelen via de huid aan het lichaam kunnen worden toegediend zonder pijn te veroorzaken (Journal of Pharmaceutical Sciences, aug. '98). Door vele honderden van die silicium micronaalden samen te brengen op een kleine chip, ontstaat een goed alternatief voor de nicotine- of hormoonpleisters. Patiënten hoeven de chip met de naaldjes alleen maar op de huid te plakken.

De huidige technieken voor het toedienen van geneesmiddelen via de huid zijn niet altijd even geschikt omdat de stoffen moeilijk tot de opperhuid doordringen. De buitenste laag van de huid, die uit dode cellen bestaat, vormt voor de meeste geneesmiddelen een forse barrière. Er wordt geëxperimenteerd met chemicaliën, elektriciteit en ultrageluid om de huid meer doordringbaar te maken voor macromoleculen, maar daardoor ontstaan vaak huidirritaties.

Micronaalden zijn volgens Georgia Tech-onderzoeker Mark R. Prausnitz effectiever, omdat de naaldjes de buitenste hoornlaag binnendringen. Ze raken echter niet de dermis, de huidlaag waarin zich de zenuwcellen bevinden. De absorptie van de geneesmiddelen is 10.000 tot 25.000 maal beter dan met de huidige transdermale technieken, zo is gebleken uit weefselproeven met calceïne, een stof die moeilijk tot de opperhuid doordringt.

De naaldjes bestaan uit puur silicium, en zijn gemaakt met dezelfde fabricagetechnieken als microprocessoren. De onderzoekers van Georgia Tech hebben hierover advies ingewonnen bij hoogleraar Miko Elwenspoek van de Universiteit van Twente. Elk naaldje heeft een lengte van 150 micron en laat een gaatje in de huid achter met een diameter van ongeveer een micron. Een chip met 400 naaldjes heeft een oppervlakte van circa 10 vierkante millimeter.

De onderzoekers willen de naalden nog verder verkleinen om eventuele infecties te voorkomen. Klinische proeven zullen moeten aantonen of de technologie ook echt gebruikt kan worden. Zo moet nog worden onderzocht of de huid door irritatie ontstoken kan raken, bovendien kunnen de naaldjes in de huid afbreken en de gevolgen daarvan zijn nog niet helemaal duidelijk. Ook moet nog worden aangetoond dat de naaldjes goedkoop geproduceerd kunnen worden.

In eerste instantie zullen de micronaalden gebruikt worden voor eenmalige injecties. Later hoopt men met behulp van microprocessoren en micropompjes gedoseerde hoeveelheden geneesmiddelen toe te dienen. Tegelijkertijd zouden de naaldjes ook de effectiviteit van de behandeling kunnen meten door lichaamsstoffen op te zuigen en deze te analyseren. Diabetespatiënten zouden op deze manier hun bloedsuikerspiegel op peil kunnen houden.