'Marco Pantani verdient een voetstuk'

Felice Gimondi (56) is de laatste Tourwinnaar uit Italië. Hij triomfeerde bij zijn debuut in 1965. Marco Pantani moet hem morgen opvolgen. “Pantani gebruikt zijn hoofd, zijn hart en zijn benen”, zegt Gimondi.

AUTUN, 1 AUG. Hij is van verre herkenbaar. Felice Gimondi is tamelijk lang, hij loopt traag, zijn rug is licht gekromd en hij pleegt spijkerkleding te dragen. Bijna dagelijks is hij in de perszaal van de Tour aanwezig om de televisiebeelden te zien. Gimondi wordt daarbij vaak afgeleid door journalisten, zeker nu zijn landgenoot met de piratendoek, Marco Pantani, La Grande Boucle vrijwel zeker gaat winnen. De laatste Italiaan die die stunt verzorgde was Gimondi, in 1965.

Zijn Frans is uitstekend, zijn stem is zacht. Gimondi kent Pantani goed, omdat hij pr-man is van Bianchi, de fietsenleverancier van Pantani's sponsor Mercatone Uno. Gimondi omschrijft Pantani als “mijn gedroomde opvolger”. Hij prijst Pantani in het bijzonder om zijn doorzettingsvermogen. “Het is een jongen die heel veel tegenslag heeft gehad in zijn loopbaan. Pantani is dikwijls gevallen, waarbij hij ernstige blessures opliep. Het zat hem zó tegen, dat hij heeft overwogen een punt achter zijn carrière te zetten.”

De grootste kwaliteit van Pantani in de ogen van Gimondi is diens intelligentie. “Hij is een scherpe waarnemer in de koers. Weinig renners namen de tijd in de afdaling van de Galibier een regenjas aan te schieten. Pantani denkt altijd aan alles. Hij gebruikt zijn hoofd, zijn hart en zijn benen.”

Bij de entree van Pantani in het peloton, fronste Gimondi zijn wenkbrauwen. Hij keek wel even op van de renner met het kaalgeschoren hoofd, de wapperende hoofddoek, de oorbel en het sikje. “Nu ben ik eraan gewend”, lacht Gimondi. “Pantani is een jongen van deze tijd. Mijn twee dochters zijn ook wel eens met uitzonderlijk ogende types thuisgekomen.”

Wie een Tour wint, is in Italië onsterfelijk. Gimondi weet het uit eigen ervaring. Waar hij in eigen land ook verschijnt, de ex-vedette met de lange neus wordt onmiddellijk herkend. Als hij hoort dat Jan Janssen - de Tourwinnaar van 1968 - in Nederland al lang niet meer als een held wordt vereerd, haalt hij de schouders op. “Uw land heeft blijkbaar een andere sportcultuur dan Italië. Mijn landgenoten zullen Pantani voor eeuwig op een voetstuk zetten. Hij verdient dat ook. De klimmer Pantani is een renner van het ouderwetse soort. Hij zorgt voor spektakel, hij durft aan te vallen.”

Pantani is ook een gevoelig mens, zegt Gimondi. “Hij heeft al gezegd dat hij zijn eventuele Tourzege opdraagt aan Luciano Pezzi, hetgeen me zeer heeft geroerd”, vertelt Gimondi. Pezzi, president-commissaris van Mercatone Uno, overleed in juni van dit jaar. “Pezzi was mijn ploegleider toen ik de Tour won”, vervolgt Gimondi. “Hij heeft Pantani, na zijn zware ongeluk in Milaan-Turijn van '95, aangemoedigd dóór te gaan met wielrennen. Pezzi begreep dat Pantani de enige Italiaan is die de Tour na mij kon winnen.”