Ministerie van Verkeer en Waterstaat; M. de VRIES (VVD); Keurig

De nieuwe staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, Monique de Vries, is een van de meest verrassende nieuwe gezichten in Paars II. Niet alleen is de 50-jarige De Vries verscheidene verkeersspecialisten uit de eigen Tweede Kamer-fractie voorbijgestreefd, ze heeft zich bovendien nimmer met verkeerszaken beziggehouden.

Dat laatste geldt overigens ook voor haar nieuwe chef, minister Tineke Netelenbos. Beiden hielden zich voorheen in de eerste plaats met onderwijs bezig en beiden zullen zich dan ook in allerijl vertrouwd moeten maken met hun nieuwe portefeuille, waarbij overigens nog niet helder afgebakend is wat die van De Vries zal behelzen. Onder het vorige kabinet was er immers geen speciale staatssecretaris op het departement.

De Vries' wortels liggen vooral in Den Haag. Niet alleen werd ze daar geboren. maar ze gaf er ook jarenlang Italiaanse les aan het Conservatorium, nadat ze eerder op het hetzelfde vakgebied actief was geweest aan de Universiteit van Leiden. In de jaren tachtig speelde ze een steeds prominentere rol in de Haagse afdeling van de VVD. In 1988 werd ze voorzitter van de 'Vrouwen in de VVD' en in 1990 tevens lid van de Haagse gemeenteraad.

Vier jaar later werd ze lid van de Tweede Kamer, waar ze werd belast met de portefeuille hoger onderwijs. Dat leverde haar onmiddellijk handen vol werk op,want door de bezuinigingen kwam het in de herfst van 1994 al tot verhitte debatten binnen en buiten het parlement. Verder vestigde ze echter niet bijzonder de aandacht op zich.

De Vries is op en top een Haagse dame, zorgvuldig gekapt en gekleed. Ze spreekt een uiterst verzorgd Nederlands, dat enigszins doet denken aan dat van VVD-voorman Bolkestein. Ze heeft een passie voor kunst en meer in het bijzonder voor het verzamelen van oude lokeenden.