NICHOLAS PAYTON

Nicholas Payton: Payton's Place (Verve 557 327-2). Distr. Polygram.

Op zijn 18e maakte hij zijn Nederlandse debuut op het SJU-festival als trompettist in de band van Elvin Jones. 'Met een beetje wind in de rug kan hij uitgroeien tot een boeiende solist', schreef deze krant bij die gelegenheid.

Voldoende wind ving Payton sindsdien zeker. Hij kreeg een goed platencontract, werd aangezocht voor de soundtrack van Robert Altmans speelfilm Kansas City en kreeg in februari van dit jaar een Grammy voor de cd die hij maakte met zijn inmiddels overleden collega Doc Cheatham.

Dat is niet slecht voor iemand die pas 24 is, al maakt Payton's Place (woordspeling!) niet echt duidelijk wat er bijzonder is aan dit door Wynton Marsalis ontdekte talent. Paytons trompetspel, voornamelijk in het middenregister, is degelijk en betrouwbaar en zijn composities - bijna alle stukken zijn van hemzelf - mankeert het niet aan een kop en een staart.

Toch gaan bij deze cd je oren pas helemaal open als Payton zich in de standard 'With a Song in my Heart' mag meten met dat andere jonge succesnummer op trompet: Roy Hargrove. Het resultaat is enthousiaste bebopmuziek in de stijl van de late jaren '50. Hargrove staat op 10 juli op het North Sea Festival, Payton een dag later op het dakterras met onder anderen gitarist Mark Whitfield.