Frankrijk Europa in

BINNENKORT GAAT u met vakantie en het is niet uitgesloten dat uw reisdoel Frankrijk zal zijn. Dat is prettig voor dat land want sedert de val van de muur zijn niet langer de Mirages en ander oorlogstuig Frankrijks belangrijkste inkomstenbron, maar bent u dat. Ze hebben u daar dus hard nodig. Die indruk geven de Fransen u overigens lang niet altijd. Zo wekt de gemiddelde Parijse ober eerder de indruk dat u hem nodig heeft, dan andersom.

Als u naar Frankrijk gaat, kunt u uw vakantie met een kleine investering laten uitgroeien tot een leerzame expeditie. Door dagelijks een krant te kopen kunt u namelijk getuige zijn van een cruciale fase in de Franse ontwikkeling op de weg naar het Europa van de ene markt. Tot dusver konden voor- en tegenstanders van die integratie elkaar bestrijden met woorden en was het een kwestie van geloofsgetuigenis, van pathos, van retoriek. Daar zijn alle Fransen uitstekend in geschoold en wat dat betreft hielden partijen elkaar in evenwicht. Inmiddels zijn we de volgende fase ingegaan en nu het gaat om concrete consequenties blijkt telkens opnieuw dat maar weinig Fransen eraan willen. Een selectie uit de ene pagina binnenlands nieuws van een willekeurig Franse provinciekrant.

Communisten, socialisten en verenigd rechts torpederen eensgezind het voorstel de jacht te beperken op vogels die het Franse luchtruim doorkruisen om elders de zomer door te brengen. Slechts zeven vertegenwoordigers van de socialistische partij durven zich ertegen te verzetten onder verwijzing naar de Europese afspraken daarover. Tevergeefs: Europa moet wijken voor 'c'est la tradition'.

De Franse minister van vervoer onderhandelt in Luxemburg over liberalisering van het Europese treinverkeer. Met een populistisch betoog over de rampspoed van concurrentie op het spoor waar misschien zelfs ons Kamerlid Van Gijzel zich voor zou schamen, moedigt hij de naar Luxemburg getogen Franse actievoerders aan de open markt tegen te houden. Samen met de cheminots van de CGT zingt de minister ten afscheid de Internationale. Nergens wordt in het verslag of in een commentaar vermeld dat Franse ondernemingen al actief zijn in het buitenlandse railvervoer.

Veel aandacht in diezelfde ene Franse krant voor Pierre Dauzier, auteur van Le Marketing de l'apocalypse. Deze ex-president-directeur van een groot bedrijf voorspelt de ondergang van het kapitalisme. In Zuidoost-Azië ziet hij de eerste tekenen van de apocalyps waar ook Frankrijk het slachtoffer van zal worden nu zelfs neo-gaullisten hun principes ontrouw zijn geworden: “De Gaulle, c'était la souveraineté nationale, la grandeur de la France, la participation. Qu'est-ce qu'on nous propose? D'abandonner la souveraineté nationale pour la souveraineté monétaire. La grandeur de la France? Elle s'exprime où?” Dit getuigenis van de reactie is in heel Parijs niet meer te vinden: overal uitverkocht.

Hiermee heb ik alle binnenlandse nieuws van een willekeurige dag met u doorgenomen. Op één bericht na: de herdenking van een oproep van De Gaulle vanuit Londen in 1940. Het bericht omvat niet meer dan een eindeloze opsomming van de ministers, Kamerleden, militairen, burgemeesters en verre familie van de generaal die de plechtigheid bijwoonden.

Er moet in de hoofden van de Fransen nog heel wat gebeuren wil Frankrijk een beetje bij Europa gaan horen.

    • Leo Prick