Behartigenswaard

Dat Max Pam ten prooi viel aan een kleine aardbeving toen hij vernam dat mr. J.L. Heldring voortaan geen stukjes meer schrijft over taal (zoals Elsbeth Etty in haar rubriek Tijdschrift van 22 juni signaleert) wekt enige verbazing.

Trok Pam zich daar dan iets van aan? Steeds immers wanneer hij (Pam) behartigenswaard bedoelde, schreef hij doodleuk behartenswaard; een woord dat niet bestaat. En tot overmaat van leuk maakt Elsbeth Etty nu de zelfde fout; in de 46-ste regel van haar stukje laat zij de 82-jarige columnist behartenswaardige uitspraken doen. Had zij dit mr. J.L. Heldring niet kunnen besparen?