Aflaten

Toegegeven: de klassieke leerstukken van de orthodoxe katholieke geloofsleer zijn nogal eens behoorlijk nonsensicaal. Maar dat is geen reden er nog meer onzin aan toe te voegen, zoals in het stuk 'Concessie kerkruzie' (NRC Handelsblad, 19 juni) waarin staat dat men aflaten kon 'kopen' om vergeving te krijgen van zonden.

Vergeving kreeg men van God, al dan niet na tussenkomst van een priester in het sacrament van de biecht. Vergeving wilde zeggen dat de relatie met God, die door een zonde verstoord was, en welke verstoring tot verdoeming in de hel kon leiden, ten principale weer was hersteld. Er bleef echter nog wel een straf over, die na de dood moest worden uitgeboet in het vagevuur. Pas daarna mocht men de hemel in. Een aflaat betekende dat een aantal dagen straftijd in het vagevuur 'af ging'. Het neerleggen van een som geld werd meestal als pijnlijk gevoeld, en gold derhalve als een vervanging van een aantal dagen in het vagevuur, zoals ook heden ten dage door het betalen van een bekeuring een strafvervolging kan worden afgekocht.

    • O.L.E. Jongmans