Rafter bezorgt Rosmalen een aansprekende winnaar

ROSMALEN, 22 JUNI. De als eerste geplaatste Patrick Rafter won het tennistoernooi van Rosmalen, maar de Australiër had in de finale tegen Martin Damm soms behoorlijk geluk. “De kalk spatte in mijn gezicht. Die bal was zonder twijfel in”, gaf hij toe. Ten onrechte kreeg Rafter het eerste punt van de tiebreak, maar zijn tegenstander protesteerde zonder overtuiging en vond het wel goed zo.

Vorig jaar gaf Rafter bij een soortgelijke situatie in Adelaide het punt aan Tsjerkasov. Het leverde hem een erediploma op, maar hij verloor toen wel. Daar heeft hij van geleerd. Niemand die er over viel. Integendeel, iedereen in Rosmalen, de organisatie voorop, was blij met een winnaar van het kaliber Rafter. Hij beloofde volgend jaar terug te komen en hoofdsponsor Heineken tekende onmiddellijk voor drie jaar bij.

Rafter leek vorig jaar even op weg om Pete Sampras van de eerste plaats van de wereldranglijst te verdrijven. Daar is het niet van gekomen. Als Rafter zijn geld zou zetten op de nieuwe Wimbledon-kampioen, zou dat toch weer op Sampras zijn. “De man heeft zo'n enorme staat van dienst, dat je hem niet over het hoofd mag zien” Zijn eigen kansen schat hij niet hoog in. “Veertig tegen één zou ik zeggen.”

Omdat hij vorig jaar de kunst van het winnen was verleerd, wendde Rafter zich voor advies tot zijn vermaarde landgenoten John Newcombe en Tony Roche. Wat zij hem influisterden was in Rosmalen genoeg voor afgetekende overwinningen in de halve eindstrijd op Dennis van Scheppingen en de finale op Damm. Van Scheppingen hoefde niet te treuren. Als qualifier pakte hij 104 ATP-punten mee en steeg hij tot een plaats rondom de honderd. Dat was een ruime compensatie voor het feit dat hij er op Wimbledon niet bij is. Het succes in Rosmalen voorkwam dat hij kwalificaties kon spelen in Londen.

Na het uitvallen van titelhouder Richard Krajicek was de Nederlandse hoop vooral gevestigd op Jan Siemerink gevestigd. Damm, die lang zijn schouderblessure verborgen wist te houden, sneed de Rijnsburger echter zaterdagavond de pas naar de finale af. Siemerink won samen met de Fransman Raoux wel het dubbelspel.

Bij de vrouwen was de eindzege voor Miriam Oremans net te hoog gegrepen. Julie Halard-Decugis, 27 jaar en op de weg terug na een jaar blessureleed, reageerde op de beslissende momenten iets alerter en doortastender (6-3, 6-4) dan de plaatselijke favoriete wier aanhang grotendeels was blijven steken in de verkeerschaos rondom het Autotron. Ook Oremans won als troostprijs het dubbel, samen met de Belgische Sabine Appelmans.

In Halard kreeg het toernooi geen winnares met wie te pronken valt. Het is alweer tien jaar geleden dat zij jeugdkampioene was van Roland Garros en meer dan twee jaar dat zij bij de eerste vijftien van de wereld stond. Door knie-, schouder- en polsproblemen kwam ze vorig jaar slechts in één toernooi uit. Ze is bezig terug te komen: van nummer 293 begin dit jaar tot nummer 57 bij de aanvang van het toernooi. Jonas Björkman won het grastennistoernooi van Nottingham. De als tweede geplaatste Zweed won in de finale met 6-3 en 6-2 van Byron Black uit Zimbabwe. In Eastbourne zegevierde de Tsjechische Jana Novotna voor het eerst in haar twaalfde profjaar een toernooi op gras. De tweevoudige verliezend Wimbledonfinaliste, die als eerste was geplaatst, won in de finale met 6-1 en 7-5 van de Spaanse Arantxa Sanchez Vicario. Het was de 21ste toernooizege voor Novotna. (ANP)