Only You

Only You (Betty Thomas, 1992, VS). Belg.1, 21.40-23.04u.

Deze zomer zal de Amerikaanse Betty Thomas de Nederlandse bioscopen verrijken met een remake van Doctor Dolittle, met Eddie Murphy in de rol van de met beesten converserende dokter die in 1967 nog zo charmant door Rex Harrison werd neergezet.

Vorig jaar was van dezelfde regisseuse in ons land Private Parts te zien, een aardig portret van en met de scabreuze Amerikaanse diskjockey Howard Stern. En vanavond vertonen de Belgen Only You, Thomas' speelfilmdebuut dat niet verward dient te worden met het gelijknamige sprookje van Norman Jewison uit 1994 (Marisa Tomei reist onbekende liefde Robert Downey jr. achterna tot in Venetië).

Only You behoort tot het soort op minder veeleisende adolescenten gerichte pulp waar videotheken èn menig televisie-station bol van staan. Onbeduidend en ogenschijnlijk ook onschuldig spul. In dit geval draait het om een succesrijke loser (Andrew McCarthy), die furore maakt als ontwerper van meubels voor poppenhuizen en zich in amoureus opzicht blind staart op walking magazine covers.

Als hij iets betrouwbaars zocht, zo legt hij uit, dan zou hij wel 'met een Volvo trouwen'. Deze kerstvakantie vertoeft hij op een tropisch eiland met zijn laatste verovering: Kelly Preston, een 'lekker ding' dat schaamteloos de aandacht van de mannelijke soort pleegt te exploiteren. Tot in het absurde is McCarthy volstrekt blind voor het opportunisme van dit lichtzinnige vrouwtjesbeest. Tegelijkertijd negeert hij bijna anderhalf uur lang de deugdzame avances van Helen Hunt.

Uiteraard komt onze anti-held op de valreep tot inkeer, maar dan zijn ons de primitieve driften van de mens al grondig ingepeperd. Mannen lopen als het even kan hun 'private parts' achterna en vrouwen laten zich dat graag aanleunen, mits het maar voldoende jurken en juwelen oplevert.

Aan zoveel, als luchtige romantische klucht vermomde misantropie zou je je kinderen eigenlijk niet onbegeleid bloot mogen stellen. Hoe komt het toch dat een beetje opvoeder zich buitenproportioneel veel zorgen maakt over de vermeende invloed van fysiek tv-geweld, maar morele televisie-vervuiling betrekkelijk ongemoeid laat?

    • Alex de Ronde