ETHIOPIQUES

Ethiopiques: Golden Years of Ethiopian Modern Music (Buda 8295 1/2/3 en 4). Distr. AMG, Zwolle.

Toen in '86 Ere Mela Mela van de Ethiopiër Mahmoud Ahmed verscheen raakten veel muziekliefhebbers prettig verward. Zijn breed uitwaaierende stem leek uniek en dat gold ook voor het geluid van zijn band. Er waren sporen van jazz en pop, maar het klonk vooral mysterieus.

Waarom toen vrijwel niemand iets wist van de muziek uit Ethiopië wordt uitgelegd in de tekstboekjes bij de eerste vier delen van de serie Ethiopiques, samengesteld door Francis Falceto die nog zes cd's in petto heeft.

Ras Tafari, alias keizer Haile Selassie, was tijdens een reis in 1924 zo in de ban geraakt van een Armeense brass band dat hij de musici naar Ethiopië liet komen. Leider Kevork Nalbandian mocht het volkslied componeren, diens neef Nerses moest de Ethiopische muziek moderniseren. De Imperial Body Guard Band en het Police Orchestra voerden de nieuwe muziek uit, de staat produceerde platen.

Pas toen decennia later het Selassie-regime in ontbinding raakte, durfde sommigen het staatsmonopolie te doorbreken. Eén van hen, de 24-jarige Amha Eshete, richtte in '69 Amha records op en bracht zo'n honderd singletjes en een dozijn lp's uit vóór de junta van dictator Mengistu het gordijn weer voor vijftien jaar dicht trok.

Dat Mahmoud Ahmed niet de enige was die in de gouden jaren '69-'75 hoog en diep ging, blijkt uit de delen 1 en 3 waarop ook Seyfu Johannes, Teshome Meteku en Muluqen Mellesse een rijk vibrato niet schuwen, ondersteund door wonderlijke bandjes die zowel naar Sun Ra en James Brown als naar Italiaanse nachtclub-orkestjes lijken te hebben geluisterd.

Puur instrumentale muziek, voor Ethiopië destijds onbekend terrein, is te horen op deel 4. De saxofonisten doen hard hun best de lead te spelen maar ze moeten duidelijk wennen aan hun nieuwe rol.

Deel 2 met recente muziek van 'azmaris urbains', zeg maar stadstroubadours, is voor outsiders minder toegankelijk omdat de nadruk sterk op de teksten ligt en de begeleiding, nogal merkwaardig, primitiever is dan een kwart eeuw geleden. Ook halen de meeste troubadours van nu het niet bij de leeftijdloze Mahmoud Ahmed die pas nog optrad tijdens het Amsterdam Roots Festival.

    • Frans van Leeuwen