Regio-Eindhoven

In NRC Handelsblad van 16 juni deed de Commissaris der Koningin van de provincie Noord-Brabant een aantal suggesties voor de oplossing van de bestuurlijke problemen in de regio-Eindhoven. We zijn hem daar dankbaar voor, maar had hij en de provincie die hij vertegenwoordigt dat niet vele jaren eerder kunnen doen? Want nou lijkt het er op dat de provincie Noord-Brabant uitblinkt in het bedenken van problemen bij elke gelegenheid dat er een oplossing in zicht komt.

Moet er dan per se een stadsprovincie komen? Dat is maar een van de mogelijkheden, zij het wel de beste. Waar was de stadsprovincie ook al weer een oplossing voor? De context van onze problemen is het gegeven dat de regio Eindhoven-Helmond met zijn concentratie van moderne industrie in een agrarisch gebied een van de drie pijlers is waarop de economie rust, naast de regio Amsterdam-Schiphol en de regio Rotterdam-Rijnmond. Die wijsheid komt niet uit de koker van een bureau voor public relations maar blijkt uit het feit dat de helft van het landelijke budget voor research en development omgaat in onze regio. Gemeten naar kennis-intensiteit komt onze regio in Europa op de derde plaats, na de regio's Parijs en München.

De stad Eindhoven is het centrum van dat gebied waar ongeveer 700.000 mensen wonen en werken. In de stad zelf is werk voor 123.500 mensen. Daarvan komen er 53.000 van buiten de stad, meestal uit de omliggende gemeenten. Ruimtelijk, maatschappelijk, en economisch is de regio dus wel een eenheid geworden maar bestuurlijk niet.

Tenslotte bedacht het rijk in de nota Besturen op Niveau dat onze regio een stadsprovincie zou moeten worden. De stadsprovincie is dus geen uitvinding van Eindhovense bestuurders met grootheidswaan, maar gewoon een idee van anderen die het goed voor hebben met onze regio. Wij in Eindhoven zijn het daar mee eens, omdat we dan sneller en beter kunnen werken, ook voor de bewoners. Want zij zijn het die het bestuur van de stadsprovincie rechtstreeks kiezen.