De toeter van Townley

Het liefst zouden ze het veld in willen rennen en zelf de bal de gewenste richting willen geven. Maar net als spelers zijn ook voetbalcoaches gehouden aan regels.

Ze dienen dus te coachen aan de zijlijn, bij voorkeur een meter verder buiten het veld, in een met krijtlijnen aangegeven rechthoek. Sommige trainers hebben op hun vingers leren fluiten, anderen rekenen er op dat hun stem ondanks het supporterslawaai ver genoeg reikt om ook hun spelers aan de overkant van het veld te coachen. Misschien dat er ooit nog eens een is die met een megafoon in de dugout gaat zitten roepen. Zoals de Engelse coach van het Nederlands elftal dat in 1924 aan de Olympische Spelen in Parijs deelnam. Townley was zijn naam. Hij maakte gebruik van een akoestische luidspreker, een soort toeter zoals we die kennen van een stuurman in een roeiboot. Die zette hij aan zijn mond en hij gaf op die bijzondere manier zijn spelers aanwijzingen. Op 7 juni 1924 speelde het Nederlands elftal in Parijs tegen Uruguay. Het verloor in een emotioneel geladen duel met 2-1. Desondanks veroverde Nederland de bronzen medaille. Townley staat te boek als een coach die zijn spelers wijze lessen gaf. Zijn voornaam wordt in de geschiedenisboeken merkwaardig genoeg niet vermeld. Hij heette kennelijk gewoon Sir Townley. De toeter van Townley dus.