Raadselachtig

Ik heb niets tegen geldverdienen en al evenmin iets tegen commerciële televisie, maar soms probeer ik mij voor te stellen wat er omgaat in het hoofd van Fons van Westerloo. De directeur van SBS6 is een aardige man. Dat meen ik. Ik zeg dat zonder sarcasme, want anders had ik wel het woord achtenswaardig gebruikt. Bovendien is Van Westerloo een intelligente man, die weet dat er ook een wereld bestaat buiten de dorpsgrenzen van Hilversum.

Van Westerloo heb ik aan het werk gezien bij AT5, de lokale televisiezender van Amsterdam. Toen hij kwam, verkeerde AT5 in een lamentabele situatie. Programma's werden gepresenteerd vanuit een Jordaanse huiskamer van tante Alie, af en toe liep er zomaar een hond door het beeld of zakte de bank in waarop de studiogasten zaten. Amateurisme was troef.

Van Westerloo maakte daar rigoureus een eind aan. Hij zorgde ervoor dat AT5 echte programma's ging brengen binnen het lokale kader dat de zender was toegemeten. Al snel heerste er bij AT5 een gekanaliseerde anarchie, die het mogelijk maakte om direct programma's te produceren waarover men in Hilversum eerst anderhalf jaar moet vergaderen. En al rees bleek dat het werkte, niet alleen inhoudelijk maar ook wat de kijkcijfers betreft.

Van Westerloo heeft AT5 niet alleen gered, hij heeft er ook een succes van gemaakt. De redactie was hem daar zo dankbaar voor dat ze hem bij zijn afscheid een Canadese kano hebben gegeven, waarmee hij nog door de Amsterdamse grachten is gepeddeld. Het was natuurlijk jammer, fluisterde hij bij zijn vertrek, maar als lukte wat hem uiteindelijk voor ogen stond, zou hij van SBS6 een commerciële VPRO maken. Om te ontsnappen aan het Hilversumse provincialisme had hij al vast met SBS6 een mooi wit kantoor in Amsterdam betrokken, waar je uitkeek over de skyline van de stad.

Zou het kunnen, commerciële televisie van een zekere kwaliteit? In theorie wel, maar de praktijk bleek lastiger. De eerste porno kwam en toen het programma Over de Roooie, waarin je iemand met afgezakte broek en met een briefje van duizend in zijn bilspleet zag hollen. Later verklaarde Van Westerloo met een zekere trots dat hij en einde aan het programma had gemaakt. Het was er alleen maar om gegaan om SBS6 op de kaart te zetten, al voegde hij daar onmiddellijk aan toe dat hij zich niet schaamt ”om vermaak te bieden aan mensen die na een dag hard werken eens even nergens over willen nadenken”.

Daarmee is de kwestie van kwaliteit geformuleerd in termen van schaamte. Voor mij hoeft dat niet. Mensen die willen kijken, terwijl zij nergens over nadenken, hebben daar het volste recht toe. Wat mij betreft hoeven ze daar niet eens hard voor gewerkt te hebben. En wie voor die doelgroep programma's wil maken, gaat ook zijn gang maar.

Mijn vraag is alleen waarom iemand die zelf wel wil nadenken de ambitie heeft om zich in dienst te stellen van mensen die dat niet doen. Wat beweegt Van Westerloo en waarom houdt hij het daar zo lang vol met zo'n opgeruimd gezicht? Is het een groot salaris? Zijn het de opties? Het zou kunnen meespelen, maar ik geloof niet dat dat het is.

Intussen heeft Van Westerloo een nieuwe slag geslagen: het grootste deel van de HMG-sterren komt naar SBS6. Zelfs die dampende, journalistieke drol die Willebrord Frequin heet komt naar SBS. Bij RTL4 kreeg Frequin een contract aangeboden van slechts één jaar, maar gelukkig kwam er uitkomst. Tegen het Algemeen Dagblad zei Frequin: ”Fons van Westerloo, die het helemaal in mij ziet zitten en mij persoonlijk gaat begeleiden, geeft mij een contract voor vijf jaar.”

Fons, dat kun je niet menen! Het lijkt mij sowieso al een straf om ergens te werken waar Peter-Jan Rens elk moment met een nieuw programmavoorstel kan binnenvallen, maar dat je bereid bent vijf jaar van je leven op te offeren om zo'n oliebol als Willebrord Frequin te begeleiden, dat kan ik mij, zelfs als ik probeer niet na te denken, nog niet voorstellen. Fons, men zegt dat je vrolijker bent dan ooit, en ik gun je dat graag, maar het blijft raadselachtig.

</RE>

    • Max Pam