PIET DE BRUIN (1931-1998); Wars van dikdoenerij

ROTTERDAM, 19 JUNI. Volleybalbestuurder Piet de Bruin is afgelopen zaterdag overleden. Hij was al geruime tijd ziek. De Bruin, die 67 jaar werd, was onder meer negentien jaar (1972-'91) voorzitter van de Nederlandse Volleybal Bond (NeVoBo).

De Amsterdammer De Bruin, zoon van een socialistische ijzerwerker, verloochende nimmer zijn afkomst en voelde zich onder de bestuurders, om met zijn eigen woorden te spreken, “een vreemde eend in de bijt”. “Het was mijn wereld niet”, zei hij naderhand. Meestal was daar niets van te merken. De Bruin, die van 1987 tot 1993 ook de Europese volleybalfederatie (CEV) aanvoerde, sprak zijn talen, was een meester in het leiden van vergaderingen en een vaardig lobbyist.

Vaak vertelde De Bruin over de mooie auto's-met-chauffeur waarin hij tijdens de grote toernooien werd rondgereden en over de prachtige hotelkamers die hem ter beschikking werden gesteld. Trots was hij er niet op, wel verwonderd. “Als ze me in een 'lelijke eend' zetten, vind ik het ook best.” De Bruin hield niet van dikdoenerij en was wat dat betreft een tegenpool van Ruben Acosta, de voorzitter van de internationale volleybalfederatie FIVB. Toch kon de rauwe Nederlander het goed vinden met de flamboyante Mexicaan. “Zolang je een hand niet kunt bijten, aai hem dan”, zei De Bruin altijd. Met die instelling bezorgde hij het Nederlandse volleybal vele voordelen.

Het meest opvallende wapenfeit van De Bruin als bestuurder was zijn aandeel in de fantastische opmars van de nationale mannenploeg. De bondsvoorzitter stond pal achter de door velen als absurd omschreven plannen van coach Arie Selinger en hij stemde, ondanks de tegensputterende verenigingen, in om de internationals uit de competitie te halen en zo tot het 'Bankras-model' te komen. Zo had De Bruin zijn aandeel in de gouden volleybalsuccessen van Nederland. Toch waren De Bruin en Selinger geen vrienden en lagen ze vaak in de clinch met elkaar. “Met hem zou ik nooit op vakantie willen”, zei de bestuurder over de coach.

De kleurrijke De Bruin nam nooit een blad voor de mond. Legendarisch is zijn uitspraak over het plotselinge vertrek in 1989 van Selinger naar Japan, waar de bondscoach miljonair kon worden. “Voor een miljoen wil ik wel voorzitter van de EO worden”, reageerde De Bruin. Later schreef hij een excuusbrief naar de omroep. “Toen antwoordden ze me dat ze nog een voorzitter zochten.”

De Bruin, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, was de afgelopen vijf jaar niet meer actief in het volleybal. Mede door zijn ziekte had hij zich teruggetrokken, maar hij stoorde zich er aan dat hij door zijn opvolgers niet om advies werd gevraagd en dat hij nergens meer bij werd betrokken. “Het doet pijn als je hebt gezaaid, maar bij het oogsten niet meer welkom bent”, zei hij aangeslagen. Daarom verbrak de erevoorzitter alle banden met 'zijn' bond. Piet de Bruin bleef echter wel interesse houden voor zijn sport. De laatste jaren surfde hij in zijn flat in Amsterdam-Noord op Internet langs de volleybalpagina's.

    • Hans Klippus