Jarige Krebbers krijgt fenomenaal concert als cadeau

Concert: Frank Peter Zimmermann (viool), Enrico Pace (piano). Programma: Bach: Partita in d, BWV 1004. Beethoven: Sonate op. 96. Gehoord: 18/6 Concertgebouw Amsterdam.

Morgen brengt de AVRO op Radio 4 een 'Krebbersdag'. Zondag speelt Krebbers in het Amsterdamse Concertgebouw met Olof en oud-leerlingen bij het Orkest van het Oosten o.l.v. Jaap van Zweden.

Een complete verrassing was het niet meer, het 'verrassingsconcert' dat violist Herman Krebbers gisteravond in het Amsterdamse Concertgebouw ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag kreeg aangeboden. Dat de Duitse violist Frank Peter Zimmermann, de beroemdste leerling van Krebbers, het feest zou opluisteren met zijn fenomenale vioolspel, was bekend. Maar wat Zimmermann, die zich liet begeleiden door pianist Enrico Pace, zou spelen, nog niet.

Zimmermann bleek gekozen te hebben voor de Sonate op. 96 voor viool en piano van Beethoven, en Bachs Tweede Partita in d, BWV 1004, het mooiste stuk dat ooit voor viool solo werd geschreven. Gedurende zijn sublieme uitvoering van dit kroonjuweel uit de vioolliteratuur, dat honderden malen moet hebben weerklonken in de leskamer van Krebbers, zat de nestor van het Nederlandse vioolspel, met echtgenote Ans als altijd trouw aan zijn zijde, te glunderen op zijn balkonstoel.

Een paar stoelen verderop zat Theo Olof, terwijl hier en daar een Japanse leerling van de maestro te ontwaren was. Voor het overige was de zaal gevuld met sponsorpubliek. Dat was geen toeval, omdat Krebbers ooit tijdens een interview zei: “Ik ben de beste zakenman onder de violisten, en de beste violist onder de zakenmannen.”

Ruim drie maanden geleden gaf Zimmermann ook al een adembenemende uitvoering van Bachs Tweede Partita in het Amsterdamse Concertgebouw, maar nu was zijn volmaakt zuivere en integere interpretatie zo mogelijk nóg indrukwekkender. Opnieuw wist Zimermann een organische vitaliteit met een bijna religieus getinte verfijning in articulatie, frasering en spanningsopbouw te verbinden. Zijn glanzende toonvorming kwam recht uit het hart en zijn coherente stemvoering was zo bevlogen, dat hij mijlenver boven de wolken uitstijgende erebogen optrok om zijn meester te feliciteren.

Ook in de uitgebalanceerde vertolking van Beethovens Sonate manifesteerde Zimmermann zich als de ongeëvenaarde modelleerling van Krebbers, terwijl de virtuoze Enrico Pace verraste met de subtiele genuanceerdheid van zijn pianopartij.

Na enkele toespraken kreeg Krebbers het eerste exemplaar van de drie cd's tellende jubileumbox Hermann Krebbers 75 jaar uitgereikt, met opnames uit 1952-1978 waarop hij ondermeer te beluisteren is in vioolconcerten van Bach, Brahms, Paganini en Badings (Philips 462 554-2 MM).

Het internationale karakter van zijn nog altijd voortdurende pedagogische carrière onderstrepend, sprak Krebbers in het Nederlands, Duits, Engels en Italiaans zijn diepe erkentelijkheid uit. Krebbers verzekerde Zimmermann dat deze zich niet alleen tot een fabelachtige violist, maar ook tot een fabelachtige kunstenaar had ontwikkeld, waarna hij de hoop uitsprak dat hij het nog zal mogen meemaken dat het viool spelende zoontje van Zimmermann op een dag bij hem op les zal komen spelen. Daarna kon Krebbers het niet laten te eindigen met: “Ik hoop, ja dat mag ik nu toch wel zeggen hè, dat u de jubileumbox allemaal zult kopen.”

    • Wenneke Savenije