De politiek

Het valt niet mee er aan te wennen dat ook in NRC Handelsblad zinnen als 'Nu is de politiek aan zet', 'Nu moet de politiek aan het werk' en 'Verrast is de politiek over de opstelling van de werknemers' eerder regel dan uitzondering zijn geworden (ondermeer in NRC Handelsblad, 10 juni).

Het opvoeren van 'de politiek' als actor is immers een eclatant geval van taalverarming, die voortspruit uit geestelijke luiheid. De schrijver of spreker neemt niet de moeite om te verduidelijken waar hij het over heeft, bijvoorbeeld: de regering, het parlement, of beide. Erger is nog dat deze simplificatie bijdraagt aan de borreltafelwijsheid dat de politiek één pot nat is.

Overigens werd de lezer, eveneens op op 10 juni, onthaald op een noviteit: 'Reden daarvoor is dat kabinet en politiek anders vrezen dat de uitvoerders elkaar gaan beconcurreren.'

Volgens de schrijver staat het kabinet blijkbaar buiten de politiek, hoewel de fracties van drie politieke partijen samen met de informateurs al een tijdje bezig zijn met politieke schermutselingen in verband met de vorming van een nieuw kabinet.