Boos in het hoofd

G Leeftijd: 40 Land: Congo Plaats: Goma In Nederland sinds oktober 1996

“Ik was in mijn land douane-officier. Ik had een prettig leven, een mooi huis, vrouw en vier kinderen. In mijn vrije tijd speelde ik basketbal, tennis en voetbal. Ik moest mijn land verlaten wegens politieke problemen. Ik wil daar liever niet te veel over zeggen. “Ik heb eerst als asielzoeker in Tilburg en Gilze-Rijen gezeten. Nu zit ik bijna een jaar in Zeewolde. Elke ochtend sta ik rond zeven uur op en ga ik tot negen uur hardlopen. Daarna heb ik, sinds kort, Nederlandse les op het kamp, hier. Het is geen officiële Nederlandse school, de lessen worden gegeven door vrijwilligers. Daarna ga ik meestal op de fiets naar Harderwijk. 's Avonds doe ik aan fitness. “In mijn hoofd ben ik voortdurend boos. Mensen hebben geen idee hoe het is om eerst een boss te zijn en daarna plotseling rechteloos en afhankelijk. Ik zit mijn tijd te verdoen. Ik heb bijna geen contact met Nederlanders, want die kom ik niet tegen. “Ik wil dolgraag werken en mijn leven opbouwen. De Nederlandse regering klaagt dat de opvang van asielzoekers veel geld kost; laat ons dan werken voor de kost. Ik wil zo beginnen. Maar dat mag ik niet. Ik moet wachten, wachten tot ik een status krijg. Geef me dan een status, zeg ik dan. Maar dan krijg ik als antwoord: we moeten uw zaak onderzoeken. Snappen ze niet wat dat betekent voor ons: wachten, wachten, wachten. “Ik wil een leven in Nederland opbouwen. De taal leren, en, bijvoorbeeld, als computerprogrammeur werken. Misschien kan ik later op zoek naar mijn familie, en die laten overkomen naar hier.”

    • Annet van Eenennaam