Alleen

I Leeftijd: 22 Land: Sri Lanka Plaats: Batticoloa In Nederland sinds januari 1997

“Soms kan ik het zelf niet geloven hoe het met me is gegaan. Mijn leven was zo goed in Sri Lanka. Mijn ouders waren rijk, we hadden een grote kokosnootplantage. Ik zou dokter worden. En nu zit ik hier, in een asielzoekerskamp, alleen, zonder familie, zonder geld. Toen ik 15 was, stuurden mijn ouders me naar Engeland, omdat het daar veiliger voor me was. In 1996 werd mijn vader doodgeschoten door de Tamils. Een halfjaar later overleed mijn moeder aan een hartaanval. Alle familiebezittingen werden verkocht. Ik zou naar Canada gaan, waar mijn zus al woonde. Mannen hadden 18.000 gulden gekregen om me daar te brengen. Maar ik ben nooit verder gekomen dan Duitsland. Via via ben ik toen in Venlo terechtgekomen. Nu zit ik in Zeewolde. “Ik zit met een gezin uit Sri Lanka in een bungalow op het asielzoekerscentrum. Door hen ben ik niet zo alleen, ik voel me als het ware geadopteerd. Ik spreek goed Engels, dus ga ik vaak mee met asielzoekers uit Sri Lanka naar het ziekenhuis om voor hen te vertalen. Verder doe ik van alles om bezig te blijven. Ik werk bijvoorbeeld in de wasserette van het centrum. In het weekeinde koken we extra lekker. Soms voetballen we. “Eigenlijk heb ik geen toekomst meer. Ik ben nu 22 en heb nog steeds geen opleiding gevolgd. Wat moet ik nou verder in het leven? Een bekende van mij werd vanuit Nederland teruggestuurd naar Sri Lanka. Daar werd hij onmiddellijk in de gevangenis gegooid. Familie heeft hem uiteindelijk vrijgekocht. Maar als ik in de gevangenis terechtkom, is er niemand die me vrij zal kopen. Want ik heb niemand meer. Daar zit ik soms over na te denken.”